«Σας παρακαλώ πείτε με κι εμένα σκύλο.

«Είμαι ο Ζαφάρ, 16 χρονών (...) Είμαι πολύ καιρό εδώ, δεν ξέρω πόσο, μαζί με πολλούς ανθρώπους από διάφορες χώρες. Δεν ξέρω κανέναν και φοβάμαι πολύ. Δεν ξέρω γιατί είμαι φυλακισμένος αφού δεν πείραξα ποτέ κανέναν (...) Δεν μπορώ να ανασάνω και είμαι συνέχεια άρρωστος (...) Πριν από μέρες άκουσα πως δυο αστυνομικοί έσωσαν δυο σκυλάκια που ήταν κλεισμένα μέσα σε ένα αυτοκίνητο και έκανε πολλή ζέστη. Ενας καλός δικαστής δίκασε αμέσως τα αφεντικά τους, που ξέχασαν τα σκυλάκια με τόση ζέστη μέσα στο αυτοκίνητο και κινδύνεψαν να πεθάνουν (...) Μέσα σε αυτό το κοντέινερ που είμαι, όμως, κάνει την ίδια ζέστη και νομίζω πως με έχουν ξεχάσει. Σας παρακαλώ πείτε με κι εμένα σκύλο (...) αφού δε με θεωρήσατε ποτέ άνθρωπο, θεωρείστε με σκύλο».

Επιστολή κόρης «εκείνης της υφάντριας» προς τον “ηρωικό” αστυνομικό!

Προς το συγκεκριμένο ” Όργανο της Τάξης” που θεωρεί ηρωισμό να ξυλοκοπάει μία καθαρίστρια που διεκδικεί το δίκιο της.

Θέλω να σου αφηγηθώ μία ιστορία. Ήταν αρχές της δεκαετίας του 80. Τότε η Ελλάδα δεν ζούσε την κρίση των θεσμών και των αγορών, αλλά οι περισσότεροι ζούσαν τον αγώνα της καθημερινής επιβίωσης. Κάπου στα Βόρεια προάστια των Αθηνών υπήρχε μία μεγάλη υφαντουργία, που τα αφεντικά της θεωρούντο μέλη της οικονομικής ελίτ. Απασχολούσαν περισσότερες από 700 εργαζόμενες. Και μία νύχτα αποφάσισαν να μεταφέρουν αιφνιδιαστικά τα κεφάλαιά τους στην Ελβετία και να εξαφανιστούν.
Είχαν προηγηθεί τρεις μήνες καθυστέρησης πληρωμών του προσωπικού. Η “Μπαρκό” -έτσι λεγόταν η υφαντουργία τους- έμεινε ακέφαλη, με 700 οικογένειες μέσα σ’ έναν άγριο χειμώνα να περιμένουν τα χρήματα που είχαν ήδη δουλέψει. Το Κράτος άρχισε να .. σφυρίζει αδιάφορα κι όταν το συνδικάτο των εργαζομένων (τότε τα συνδικάτα ήταν ακόμη ισχυρά) κήρυξε την πρώτη λευκή απεργία εν Ελλάδι, η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως έβαλε τα ΜΑΤ απέναντι στις υφάντριες.
Σε μία τέτοια διαδήλωση μία από τις απεργούς βρέθηκε απέναντι από μία αγέλη καλοκουρδισμένων αστυνομικών.

ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ 2ου ΔΙΗΜΕΡΟΥ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΓΥΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ- ΡΑΤΣΙΣΜΟ ΣΤΗΝ ΤΟΥΜΠΑ

Στην Ελλάδα της κρίσης, της ανεργίας και της εξαθλίωσης, στη χώρα όπου κάθε έννοια κοινωνικού κράτους έχει καταλυθεί και οι εργασιακές σχέσεις παραπέμπουν σε συνθήκες γαλέρας το μόνο βέβαιο είναι ότι οι κρατούντες δε θέλουν τον λαό στο δρόμο, δε θέλουν να βλέπουν την κοινωνία να ξεσηκώνεται και να μάχεται ενάντια στις πολιτικές της κοινωνικής καταστροφής που επιβάλλονται τα τελευταία χρόνια.
Έτσι παράλληλα με την σκληρή καταστολή στο επίπεδο του δρόμου, παράλληλα με τη θεσμική και εξωθεσμική αυταρχική θωράκιση του κράτους, αξιοποιούνται στο μέγιστο από το σύστημα τόσο η ιδεολογική τρομοκρατία που ασκούν τα ΜΜΕ όσο και η  εκλογική άνοδος της ακροδεξιάς. Το  νεοναζιστικό μόρφωμα της Χρυσής Αυγής έρχεται να συμβάλλει στην καταστολή των αντιστάσεων του κόσμου είτε διχάζοντας είτε τρομοκρατώντας και δολοφονώντας, προβάλλοντας ταυτόχρονα ολοένα και πιο ανησυχητικά ως αξιόπιστη εναλλακτική για την ελληνική άρχουσα τάξη όπως και για την ντόπια και ξένη ολιγαρχία που τη στηρίζει (βλέπε και υπόθεση Μπαλτάκου).

Η κυβέρνηση απαγορεύει το δημοψήφισμα για το νερό

Εντολή για σύλληψη όποιου στήσει κάλπη (Δείτε τα έγγραφα)

Εγκύκλιο με την οποία απαγορεύει το αυριανό δημοψήφισμα για την ιδιωτικοποίηση του νερού στη Θεσσαλονίκη απέστειλε ο υπουργός Εσωτερικών, Γιάννης Μιχελάκης, στους δημάρχους της περιοχής, στον Υπουργό Δικαιοσύνης Χ. Αθανασίου και τον Υπουργό Δημόσιας Τάξης Ν. Δένδια.   Συγκεκριμένα με το έγγραφο ο κ. Μιχελάκης καλεί τις αρμόδιες αρχές να παρέμβουν προκειμένου να "εξακριβώσουν όλες τις αξιόποινες πράξεις". Αμέσως μετά με έγγραφο που απέστειλε προς τις αρμόδιες αρχές η Εισαγγελία Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης ζητά τη σύλληψη όποιου κάνει χρήση των εκλογικών καταλόγων για το δημοψήφισμα.

Διαβάστε περισσότερα εδώ

Για να μην πούμε το νερό νεράκι

Την παραπάνω Κυριακή θα ψηφίσουμε δυο φορές, για δημοτικές αρχές και για περιφερειακές. Όλοι; Όχι όλοι. Στη Θεσσαλονίκη θα ψηφίσουν τρεις φορές, τις δύο παραπάνω και μια τρίτη, σε τοπικό δημοψήφισμα, με ερώτημα αν συμφωνούν με την ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ, της Εταιρείας Ύδρευσης-Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης. Το δημοψήφισμα αυτό είναι άτυπο: στη χώρα μας δεν υπάρχει η δυνατότητα διενέργειας τοπικών δημοψηφισμάτων ούτε δημοψηφισμάτων “από τα κάτω”, με πρωτοβουλία πολιτών.

 

Είναι άτυπο, έχει όμως προσλάβει και επίσημο χαρακτήρα, αφού το αναδέχτηκαν οι Δήμοι της Θεσσαλονίκης και η Περιφερειακή Ένωση Δήμων Κεντρικής Μακεδονίας, ύστερα από την πρωτοβουλία του Συντονιστικού πολιτών και φορέων “SOSτε το νερό!”. Έτσι, το αποτέλεσμά του, αν και δεν είναι δεσμευτικό, θα βαρύνει ασφαλώς στις εξελίξεις, ιδίως αν η συμμετοχή των πολιτών είναι μεγάλη. Και η εξέλιξη της ΕΥΑΘ ίσως αποτελέσει πρόκριμα για την επιχειρούμενη ιδιωτικοποίηση της ΕΥΔΑΠ, η οποία βέβαια έχει επιπλέον προσκρούσει σε απόφαση (ακόμα αδημοσίευτη) του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Θεσσαλονίκη: Μια πόλη αφιλόξενη για τα ΑΜΕΑ

Πεζοδρόμια χωρίς ράμπες, πλακάκια σπασμένα, παρκαρισμένα αυτοκίνητα στους πεζόδρομους. Αυτά διαπιστώσαμε κάνοντας μια σύντομη βόλτα στο κέντρο της πόλης με τον Φώτη Μπαμπάτσικο, ΑΜΕΑ και υποψήφιο δημοτικό σύμβουλο με την Ανοιχτή Πόλη. Μια πόλη που τελικά δεν είναι ούτε προσβάσιμη ούτε ανοιχτή για τους ανθρώπους με αναπηρίες, που τελικά αποκλείει την δυνατότητα συμμετοχής στην κοινωνική ζωή.

 

Επιμέλεια βίντεο: Σταυρούλα Πουλημένη
alterthess

Ξύπνα! Ξεπουλούν τις παραλίες μας!

Ακούγεται εξωφρενικό, αλλά αυτό το καλοκαίρι ίσως να είναι το τελευταίο που θα μπορούμε να χαρούμε ελεύθερα τις Ελληνικές παραλίες! Αυτή τη στιγμή η κυβέρνηση σχεδιάζει εγκληματικό νομοσχέδιο για να ξεπουλήσει τις παραλίες μας σε ιδιωτικές επιχειρήσεις. Αν αυτό περάσει, τα παιδιά μας θα κληρονομήσουν μια Ελλάδα με τσιμεντωμένες παραλίες, που κάθε σπιθαμή τους θα ανήκει σε εταιρίες και πρόσβαση θα έχουν μόνο όσοι πληρώνουν. Έχουμε όμως μια ευκαιρία να αποτρέψουμε αυτό το έκτρωμα πριν είναι πολύ αργά.

«Παίρνουμε θέση» ενάντια στο ρατσισμό

Με την μικρού μήκους ταινία «Παίρνουμε Θέση»  σε σκηνοθεσία Θοδωρή Παπαδουλάκη  η Action Aid σας καλεί να σπάσουμε τη σιωπή και να εναντιωθούμε στον ρατσισμό και την ξενοφοβία που έχουν γιγαντωθεί στη χώρα μας. Μια ιστορία που πιθανόν διαδραματίζεται αυτή τη στιγμή σε πολλά σημεία της Ελλάδας. «Δεν μένουμε καθηλωμένοι απέναντι στο ρατσισμό και τη ξενοφοβία! Παίρνουμε θέση τώρα!».

 

«Άι πνίξου…»

Δημήτρης Χριστόπουλος  - tvxs.gr


Γράφω αμήχανος. Ακόμη δεν ξέρουμε πόσoι είναι οι μετανάστες-θύματα του νέου ναυαγίου. Και, εξίσου ανησυχητικό, η ελληνική κοινή γνώμη αρχίζει να εθίζεται στην κοινοτοπία του θανάτου. Όπως μαθαίνει για τα παιδιά που πεθαίνουν από την πείνα στην Αφρική, τους νεκρούς από τις εκρήξεις στο Πακιστάν και το Ιράκ, τους  νεκρούς παντού εκεί όπου ο απρόσμενος θάνατος είναι κομμάτι της καθημερινότητας.  Εκεί που το δυστύχημα παύει να είναι είδηση.  


Η Ελλάδα πάει να μπει για τα καλά πλέον στον χάρτη των κρατών όπου ο θάνατος δεν εκπλήσσει.  Ξεθωριάζει σαν είδηση. Δεν θυμώνει. Δεν ανησυχεί. Δεν στενοχωρεί. Δεν κινητοποιεί. Ο θάνατος των μεταναστών, αυτός ο θάνατος, γίνεται ρουτίνα. Δεν χρειάζονται καν δολοφονίες, όπως είχε ζητήσει ο κ. Θανάσης Πλεύρης…  Η «φύση» κάνει από μόνη της τη δουλειά της, όταν οι ελληνικές αρχές με κάθε μέσο και κάθε κόστος επαναπροωθούν και σπρώχνουν τους ανθρώπους πίσω, με απόλυτη επίγνωση της επικινδυνότητας αυτής της πρακτικής. Αυτό,  νομικά, ονομάζεται ενδεχόμενος δόλος: «Η πρόθεση του δράστη όταν αυτός προβλέπει το ενδεχόμενο αποτέλεσμα της πράξης του, δεν το επιδιώκει αλλά το αποδέχεται ή ελπίζει απλώς ότι δε θα συμβεί»…  

Είναι απίστευτοι: Πούλησαν το νερό μας στα vulture funds!

 

Στην πώληση ακόμα και του νερού που πίνουμε προχώρησε εν κρυπτώ η κυβέρνηση διαθέτοντας το 9,9% της ΕΥΔΑΠ μέσω χρηματιστηρίου στο γνωστό vulture fund του George Paulson. Το πακέτο των μετοχών της Εταιρείας Υδρευσης και Αποχέτευσης Πρωτευούσης που πουλήθηκε στην εξευτελιστική τιμή των 86,2 εκατ. ευρώ, μέσω της Τράπεζας Πειραιώς η οποία αποκομίζει καθαρό κέρδος ύψους 57 εκατ. ευρώ!

 

Και μιλάμε για την ΕΥΔΑΠ, η οποία έχει μηδενικό τραπεζικό δανεισμό, υψηλή ρευστότητα και πάνω απ'όλα έχει το μονοπώλιο του υπ'αριθμ, 1 δημόσιου αγαθού του νερού.

Το μαλακό υπογάστριο του δικαιώματος

Του Κώστα Βαξεβάνη

Tο να υπερασπίζεσαι το δικαίωμά σου είναι κάτι μεγαλειώδες. Δεν υπερασπίζεσαι την ύπαρξή σου και την ελευθερία σου, αλλά είτε το θέλεις είτε όχι υπερασπίζεσαι μια κοινωνία να λειτουργεί με δικαιώματα. Η υπεράσπιση ακόμη και των πιο προσωπικών δικαιωμάτων είναι μια κοινωνική λειτουργία που ξεπερνά τον ιδιωτικό χώρο τον οποίο μπορεί να επιχείρησε να υπερασπίσει. Δεν υπάρχει δικαίωμα που να διεκδικεί ένας, αλλά να αφορά μόνον ένα. Με τον ίδιο τρόπο, κάθε δικαίωμα που χάνει κάποιος, αφαιρείται από την κοινωνία. Αργά ή γρήγορα θα το χάσουν κι άλλοι.

 

Σε έναν παγκοσμιοποιημένο κόσμο, που εμφανίζεται όλο και πιο ευαίσθητος στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων, εμφανίζεται ταυτόχρονα μια αντίφαση. Μια προτεραιότητα δικαιωμάτων. Όλο και συχνότερα τα δικαιώματα αποχωρίζονται από το δίκιο ή το άδικο και καταλήγουν να διεκδικούνται με βάση την επιλογή, το γούστο, ακόμη και την ιδιότυπη μόδα.

Κρήτη: Μια θαλάσσια αλυσίδα ενάντια στα χημικά της Συρίας

 

Η «Συντονιστική Επιτροπή Χανίων κατά της εξουδετέρωσης των χημικών της Συρίας στη Μεσόγειο» διοργανώνει σήμερα  Κυριακή του Θωμά (27/04) κινητοποίηση και εν πλω διαμαρτυρία στην Κρήτη, που θα ξεκινήσει από τη λιμάνι της Χώρας των Σφακίων. Στο πλαίσιο της δράσης θα πραγματοποιηθεί νηοπομπή η οποία θα σχηματίσει συμβολική αλυσίδα απαγόρευσης της θαλάσσιας διέλευσης ανάμεσα σε Σφακιά και Γαύδο. Σημειώνεται πως το Σάββατο συγκέντρωση διαμαρτυρίας πραγματοποιήθηκε και στα Κύθηρα στο Καψάλι. 

Ρούμπιν «Hurricane» Κάρτερ

 

Την τελευταία του πνοή άφησε σε ηλικία 76 ετών στο Τορόντο του Καναδά ο Αμερικανός πρώην πυγμάχος Ρούμπιν Κάρτερ, γνωστός με το προσωνύμιο «The Hurricane» (τυφώνας), ο οποίος αποτέλεσε σύμβολο μάχης για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τον αγώνα κατά του ρατσισμού.

Το Τείχος έγραφε: No Thought Control

 

O Roger Waters των Pink Floyd απαντά με ένα σύνθημα στο μηχανισμό προπαγάνδας του Τελ Αβίβ, που τον χαρακτηρίζει «αντισημίτη» για την κριτική που ασκεί στο Ισραήλ.

Οργισμένη ήταν η απάντηση του Roger Waters στις συνεχείς επιθέσεις που δέχεται από το ισραηλινό λόμπι για την κριτική που ασκεί στα εγκλήματα πολέμου και τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που πραγματοποιεί το ισραηλινό κράτος.

Τι; Ο κόσμος δεν μας ανήκει;

Το δικαίωμά μας στη διαμαρτυρία πνίγεται σε όλη την Ευρώπη - εκτός αν είσαι πλούσιος, διαφημιστής ή θαυμαστής της όπερας. 'Ενα σύγχρονο, καυστικό και ενδιαφέρον κείμενο από τον George Monbiot
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΤΡΙΟΣ | DOC TV

Μέχρι τα τέλη του 19ου αι. το μεγαλύτερο μέρος της πόλης μας ανήκε σε γαιοκτήμονες. Οι πλατείες ήταν αποκλεισμένες, οι κεντρικοί δρόμοι γεμάτοι διόδια. Οι άπλυτοι (Τhe Great Unwashed, η λαϊκή τάξη), πολλοί από τους οποίους είχαν εκδιωχθεί από την επαρχία λόγω της περίφραξης και ιδιωτικοποίησης κοινόχρηστων ως τότε χώρων και εκτάσεων, ήταν επίσης αποκλεισμένοι και από τα επιθυμητά σημεία της πόλης.

Οι κοινωνικοί μεταρρυθμιστές και τα δημοκρατικά κινήματα διέλυσαν τους φραγμούς και ο δημόσιος χώρος έγινε δικαίωμα και όχι προνόμιο. Όμως ο κοινωνικός αποκλεισμός ακολουθεί την ανισότητα όπως η μέρα τη νύχτα, και τώρα, με ελάχιστο δημόσιο διάλογο, τα κέντρα των πόλεών μας ιδιωτικοποιούνται ή έστω ημι-ιδιωτικοποιούνται ξανά.

Το ξεμπρόστιασμα του Άδωνι Γεωργιάδη στην εκδήλωση στο Imperial College, Λονδίνο 16/3/2014

Η Ζωή Μαυρουδή (σκηνοθέτρια του "Ruins"), εκπροσωπώντας Έλληνες εργαζόμενους και φοιτητές στο Λονδίνο, ξεμπροστιάζει τις πολιτικές του Άδωνι Γεωργιάδη και της κυβέρνησης.
Η εκδήλωση έγινε στο Imperial College και οργανώθηκε από το φοιτητικό Hellenic Society του Imperial και τον ΟΝΝΕΔίτη πρόεδρό του Μιχάλη Ντιναλέξη. Λονδίνο, Κυριακή 16/3/2014.
 

Εκατό γυναίκες για τη Γάζα

 

Πάνω από 100 γυναίκες από διάφορες χώρες θα προσπαθήσουν να επισκεφθούν τη Λωρίδα της Γάζας στις 8 Μαρτίου για να γιορτάσουν μαζί με τις Παλαιστίνιες την ημέρα της γυναίκας και να καταγγείλουν τον αποκλεισμό από τις ισραηλινές δυνάμεις.

Η άστεγη Ευρώπη και τα «σοκαριστικά απόβλητα»

Τα 11 εκατ. άδεια σπίτια της Ευρώπης θα μπορούσαν να στεγάσουν ανθρώπους που μένουν στο δρόμο ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ.

ΑΘΗΝΑ ΛΕΒΕΝΤΗ

 

Περίπου 11 εκατ. σπίτια σε όλη την Ευρώπη είναι κενά -αριθμός που θα μπορούσε να στεγάσει όλους  τους αστέγους της ΕΕ πάνω από δύο φορές, σύμφωνα με έκθεση των βρετανικών μέσων ενημέρωσης. Τα παρακάτω στοιχεία συγκεντρώθηκαν από την εφημερίδα The Guardian (www.guardian.co.uk) και δημιουργούν πολύ δυσάρεστα συναισθήματα, αν τα συγκρίνουμε με τους αστέγους που κυκλοφορούν γύρω μας.

Ένωση Αφρικανών Γυναικών: Ξέρετε πως είναι να είσαι μετανάστης στην Ελλάδα;

 

Τις προσωπικές ιστορίες μεταναστών, που ζουν στην Ελλάδα και περιμένουν την άδεια παραμονής, και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν παρουσίασε, η εκπρόσωπος της Ένωσης Αφρικανών Γυναικών Λορέτα Μακόλι στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής, στο πλαίσιο της συζήτησης για το νομοσχέδιο του υπουργείου Εσωτερικών για τον μεταναστευτικό κώδικα.

Η Λορέτα Μακόλι, σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο, αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στην ιστορία μιας μητέρας που το παιδί της νοσηλεύεται με βαριά ασθένεια σε νοσοκομείο. «Πρέπει να κάνει εγχείρηση το παιδί. Πρέπει η μάνα να υπογράψει. Δεν πάει να υπογράψει γιατί φοβάται. Δεν έχει άδεια παραμονής».
 

Επιστολή στο Ευρωπαικό Κοινοβούλιο από συνδικάτα και οργανώσεις από όλη την Ευρώπη

Είκοσι συνδικάτα , οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κινήματα από τις τέσσερις γωνιές της Ευρώπης έστειλαν σήμερα επιστολή στον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ζητώντας του τη σύνταξη αναφοράς για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, του κράτους δικαίου και της δημοκρατίας στη χώρα που έχει την Προεδρία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, με βάση το Άρθρο 7 της Συνθήκης της ΕΕ.

Η επιστολή τεκμηριώνει μια μεγάλη γκάμα σοβαρών παραβιάσεων του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ που λαμβάνει χώρα στην Ελλάδα, ιδιαίτερα από το 2010 που υποβλήθηκε στα οικονομικά προγράμματα της Τρόικας.