τα εν οίκω... εν δήμω
Επικοινωνία: peramahalas@gmail.com

Δευτέρα, 3 Αυγούστου 2015

Ήπιος ο Οκτώβρης

Γιάννης Μακριδάκης

Οκτώβρης σήμερα σύμφωνα με τα μερομήνια. Σημάδι κακοχειμωνιάς ακόμη δεν φάνηκε στον ορίζοντα. Ήπια πράματα φαίνονται.
Διαισθητικά τα επεξηγώ τα μερομήνια, μη με παίρνετε τοις μετρητοίς αλλά πέρσι έπεσα μέσα όσον αφορά στις πολυνεριές. Ήταν βέβαια πολύ χτυπητά τα φαινόμενα αυτών των ημερών του Αυγούστου, και βλάκας να ‘σαι το καταλάβαινες ότι κάτι ασυνήθιστο σήμαιναν.
Όπως και ένα μάτι ελιάς κουρμάδας που κέντρισα φέτος τον Απρίλη πάνω σε ένα αγρελάκι και ενώ ήμουν βέβαιος ότι δεν το δέχτηκε και άρχισε να το πετάει ως ξένο σώμα, ξαφνικά, εκεί που κρεμόταν έτοιμο να πέσει, το είδα κατά τέλη Ιουνίου να ανοίγει και να πετάει δύο μάλιστα τρυφερούδια κλαριά. Το ονόμασα “και βλάκας να σαι” αυτό το μπόλι και το δείχνω σε όποιον επισκέπτη ενδιαφέρεται να μάθει από κεντρίσματα και από καταναλωτική επαναμετάλλαξη σε φυσικό άνθρωπο, όπως αυτή που βρίσκεται σε εξέλιξη επί του σαρκίου, του πνεύματος και της ψυχής μου εδώ και μία πενταετία.
Αργότερα σήμερα, θα δούμε μήπως φανεί στον ορίζοντα καμιά κακοκαιρία στα μέσα ή στα τέλη του Οκτώβρη. Άμα δω σημάδι τέτοιο θα σας ενημερώσω άμεσα. Αλλιώς μείνετε στο πρωινό συμπέρασμα για ήπιο Οκτώβρη (κλιματολογικά, όχι πολιτικά) και θα δούμε αύριο τον Νοέμβριο.


Κυριακή, 2 Αυγούστου 2015

Φιλικός Αγώνας Παλαιμάχων : ΑΕΤΟΣ ΒΑΡΒΑΡΑΣ - ΘΥΕΛΛΑ ΣΤΑΝΟΥ 5-4



Το απόγευμα του Σαββάτου στο γήπεδο Βαρβάρας διεξήχθη ο φιλικός αγώνας παλαιμάχων μεταξύ των ομάδων ΑΕΤΟΥ ΒΑΡΒΑΡΑΣ και ΘΥΕΛΛΑ ΣΤΑΝΟΥ.
Το σκορ του πρώτου ημιχρόνου ήταν 4-0 , ενώ η Θύελλα στο δεύτερο ισοφάρισε σε 4-4 .
Το τελικό σκορ 5-4 διαμορφώθηκε στο τελευταίο λεπτό του αγώνα.

Σάββατο, 1 Αυγούστου 2015

''Πρότεινε ένα βιβλίο'' (2)


ΤΖΩΡΤΖ ΟΡΓΟΥΕΛ - Η ΦΑΡΜΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ - εκδόσεις ΑΡΓΟΝΑΥΤΗΣ

Σε μία φάρμα τα ζώα με πρωτοστάτες τα γουρούνια εξεγείρονται ενάντια στην καταπιεστική εξουσία του ανθρώπου - αφέντη τους, τον ανατρέπουν, αναλαμβάνουν αυτά την αρχηγία, ως τα εξυπνότερα ζώα της φάρμας και υπό την καθοδήγηση του πιο γενναίου από αυτά η επανάστασή τους ξεκινάει μέσα σε ένα κλίμα ενθουσιασμού και αισιοδοξίας για τη νέα τάξη πραγμάτων που προοιωνίζει ένα καλύτερο μέλλον για όλους τους αδικημένους… Σύντομα όμως η ιστορία επαναλαμβάνεται κι οι ελπίδες τους αποδεικνύονται φρούδες καθώς η νέα ηγεσία έχει τα ίδια χαρακτηριστικά αν όχι χειρότερα από την προηγούμενη. Πώς μέσα από τους κόλπους των καταπιεσμένων αναδύονται νέοι ακόμη πιο αυταρχικοί δυνάστες; Πώς το όνειρο μετατρέπεται σε εφιάλτη;

Ο τρόμος και ο φόβος των πάσης φύσεως ολοκληρωτικών συστημάτων και εξουσιών.

Όσα παίρνει ο μέρμηγκας

Γιάννης Μακριδάκης

Χτες έκοψα αχλαδάκια από μια απιδιά ελεύθερη, καταμεσίς στο δρόμο, που την είχε μπολιάσει κάποτε ο Θωμάς.
Για σκέψου.
Πέρασε κάποτε ένας άνθρωπος,κέντρισε ένα μάτι στο αγριόδεντρο, έφτιαξε μια αχλαδιά που δίνει τους καρπούς της έκτοτε σε τόσους άλλους ανθρώπους και άλλα πλάσματα που περνούν από δίπλα της. Αρκεί να την προσέξουν βέβαια οι άνθρωποι. Διότι συνήθως οι καταναλωτές δεν προσέχουν τίποτε στη διαδρομή προς τον στόχο τους, δεν ζουν καν τον δρόμο αλλά συμπεριφέρονται σαν να περνούν ένα τούνελ για να φτάσουν και να καταναλώσουν τον τελικό τους προορισμό. Τους βλέπω όποτε πηγαίνω στην πόλη, που νομίζουν ότι όσην ώρα βρίσκονται μέσα στο μετρό π.χ., δεν είναι ώρα της ζωής τους.
Τέλος πάντων, ξέφυγα
Έφαγα λοιπόν τα αχλαδάκια και πήγα και βρήκα τον Θωμά και του πα φχαριστώ για τα μπόλια του. Μπόλιασε κι εσύ κάνα δέντρο, μου λέει, μπολιάζεις καλά αλλά δε γράφεις ποιος σου τα μαθαίνει, λες ότι τα ξέρεις μοναχός σου. Μου κανε παράπονα με λίγα λόγια ο Θωμάς για κόπυράιτ! Εγώ τις πηγές μου τις αναφέρω πάντα, του λέω, ό,τι μου ‘χεις δείξει, σ’ έχω μνημονέψει γράφοντάς το, δεν έχω καμιά απιδιά όμως για να τη μπολιάσω.

Πέμπτη, 30 Ιουλίου 2015

Εταιρεία νοσηλευτικών υπηρεσιών " ΙΑΣΗ "


Οι συγχωριανοί μας , Αφοί Θοδωρής και Κώστας Τριανταφύλλου έχουν ανοίξει στην Θεσσαλονίκη  εταιρεία νοσηλευτικών υπηρεσιών.
Πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα  www.iasihome.gr .

 Somporo: Συγχαρητήρια για το νέο σας ξεκίνημα. , σας ευχόμαστε καλές δουλειές.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------

Κυριακή, 26 Ιουλίου 2015

Steel Pulse - Kibudu - Mansatta - Abuku


Η ελευθερία..


Η Βολισσός

Γιάννης Μακριδάκης

Μια μέρα ο γέρων θείος Μιχάλης που μένει στην Αθήνα αλλά γεννήθηκε και μεγάλωσε σε ένα μικρό ορεινό χωριό πέριξ της Βολισσού, το οποίο είναι εγκαταλελειμμένο πλέον των 40 ετών, με άκουσε που έλεγα ότι μένω πια στο χωριό και με ρώτησε με ένα βλέμμα όλο απορία: Τη Βολισσό τη λέτε χωριό;
Ναι ρε θείε, τι να την πούμε, του απάντησε ο αδαής ανιψιός, εσείς τι τη λέγατε δηλαδή.
Μα η Βολισσός είναι… κόμπιασε λίγο ο θείος για να σκεφτεί τι ακριβώς είναι η Βολισσός. Σε λίγο, κάπως απογοητευμένος που προφανώς δεν είχε κατορθώσει να βρει κάποιον χαρακτηρισμό που να της αξίζει, μου είπε ξανά, κοφτά όμως αυτή τη φορά και με σιγουριά στη φωνή: Η Βολισσός είναι η Βολισσός.
Αυτές τις μέρες καταλαβαίνω πολύ καλά τι εννοούσε ο θείος αν και δεν είναι πια η Βολισσός το εμπορικό κέντρο της ΒΔ Χίου, με τα μαγαζιά της, με τους μεταπράτες της, με τα όλα της γενικώς. Είναι όμως ένα χωριό πανέμορφο, το οποίο σφύζει από ζωή. Όλα τα σπίτια ανοιχτά, κατοικημένα, άνθρωποι βεγγερίζουν κάθε απόβραδο στα κατώφλια, οι γειτονιές ζωντάνεψαν, τα έρημα σοκάκια του χειμώνα γέμισαν παιδικές φωνές και παιχνίδια, ίσαμε 2.000 ψυχές κοιμούνται κάθε βράδυ στο χωριό, χώρια αυτές που αναπαύονται στον άγιον αθανάση.
Το μόνο κτίσμα του χωριού που μένει κενό και δίχως χρήση είναι ένα που γράφει η ταμπέλα του απ’ έξω “Πολυδύναμο Ιατρείο Βολισσού”
Δίχως γιατρό κανέναν τόσοι άνθρωποι εδώ, ένα κράτος χρεοκοπημένο έχει προφανώς άλλες προτεραιότητες, δεκάρα δεν υπάρχει για να σωθούν κάποιες ζωές που ίσως θα μπορούσαν αν ο γιατρός ήταν εδώ.
Όλα τα γράφεις, μου είπε απόψε ο μαστρο Νίκος, γράψε και για τον γιατρό που δεν έχουμε, πέθανε χτες ο Χρ., μπαμ και κάτω, 60 χρονών άνθρωπος και όλοι θορυβήθηκαν ξανά.

“Τα κόμματα δεν διακονούν την κοινωνία, δεν την απελευθερώνουν, επιβλήθηκαν στην κοινωνία και την δολοφονούν”

Χρόνης Μίσσιος


«Τα κόμματα μας τελείωσαν, Μιχάλη. Χωρίστηκαν κι αυτά σε κεφάλι και κορμί, σε αρχηγούς και οπαδούς. Μόνο όσοι γουστάρουν να ασκούν εξουσία και να εξουσιάζονται, όσοι νοιώθουν μοναξιά και ανασφάλεια, ανήκουν πλέον στα κόμματα, από κοινωνικές εκφράσεις έγιναν κοινωνικά εκτοπλάσματα. Δεν διακονούν την κοινωνία, δεν την απελευθερώνουν, επιβλήθηκαν στην κοινωνία και την δολοφονούν.

Είναι πολύ εύκολο, ξέρεις, και αφάνταστατα ανακουφιστικό, να εκχωρείσαι, να απαλλάσσεσαι από πάσαν ατομικήν ευθύνην. Κι εδώ που τα λέμε, τα αδιέξοδα όπου μας οδήγησαν -και που με κομπασμό τα ονομάζουν «πολιτισμό» – οι επιλογές του ανθρώπου, εξαντλούνται ανάμεσα στον αφηρημένο λόγο του αρχηγού, που καλύπτει όλη την τραγικότητα και την κτηνωδία της πραγματικότητας, στη λατρεία των συμβόλων, στο ανάκλιντρο του ψυχαναλυτή και στο ζουρλομανδύα…

Η αυτονομία της τέχνης


Ο χρόνος είναι ο πιο πιστός σύμμαχος της αλήθειας. Της μόνης αλήθειας που υπάρχει, δηλαδή εκείνης που διαμορφώνεται σιγά-σιγά από τα πολιτιστικά εξαγόμενα της μεγάλης κοινότητας των ανθρώπων κι’  επιβάλλεται παντού σαν υπέρτατη αντικειμενική κρίση. Από τη στιγμή που τα έργα υποβάλλουν την υποψηφιότητά τους στην αιωνιότητα ως τη στιγμή που, με μια λάμψη οριστική, παίρνουν ή όχι την επίδοξη ισχύ τους μέσα στην ιστορία, μεσολαβεί η μοιραία εκείνη απόσταση που κατατυραννεί τους δημιουργούς, και τους βάζει να χτυπιούνται ανάμεσα στη μια και την άλλη εικασία με την ψευδαίσθηση του βεβαίου και του απολύτου.

Έφυγε από τη ζωή ο Παναγιώτης Μακρής


«Οι αδύνατοι δεν αγωνίζονται. Οι δυνατότεροι αγωνίζονται ίσως μια ώρα παραπάνω. Αυτοί που δυνατότεροι ακόμα είναι, αγωνίζονται χρόνια πολλά. Αλλά οι δυνατότεροι απ' όλους αγωνίζονται όλη τους τη ζωή» (Μπρεχτ).


Έναν απ’ αυτούς τους δυνατότερους, ο παλαίμαχος κομμουνιστής, αγωνιστής του εργατικού και λαϊκού κινήματος, δήμαρχος Καισαριανής επί σειρά ετών, ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΚΡΗΣ,  ο άνθρωπος  που ταυτίστηκε με την ανταρτομάνα πόλη, που τον αγκάλιαζε μέχρι σήμερα με όλη της την αγάπη και την εκτίμηση, έφυγε από τη ζωή.

Η πολυκύμαντη ζωή του Π. Μακρή, ήταν ταυτισμένη με την Ιστορία του ΚΚΕ, του εργατικού και λαϊκού κινήματος. Ο Π. Μακρής έδωσε συνολικά 20 χρόνια από τη ζωή του στις φυλακές και τις εξορίες, «πληρώνοντας» κι αυτός, όπως χιλιάδες άλλοι, το τίμημα της επιλογής τους να στρατευτούν στο ΚΚΕ. Εντάχτηκε το 1935, μαθητής ακόμα, στην ΟΚΝΕ, πολέμησε τους φασίστες κατακτητές. Φυλακίζεται σε στρατόπεδο συγκέντρωσης μέχρι το 1946. Επιστρέφει στην Ελλάδα και εντάσσεται στο ΚΚΕ. Το 1948 φυλακίζεται και εξορίζεται στην Ικαρία και στη συνέχεια στον Αϊ - Στράτη, όπου μένει έως το 1961. Το 1964 εκλέγεται με 62% δήμαρχος Καισαριανής, το 1967 συλλαμβάνεται και εκτοπίζεται σε Γιούρα - Λέρο μέχρι το 1970. Μετά τη μεταπολίτευση επανεκλέγεται δήμαρχος Καισαριανής το 1975 - 1978 - 1982 - 1986. Διατέλεσε αντιπρόεδρος της ΚΕΔΚΕ και της ΤΕΔΚΝΑ. Το 1973 γίνεται αναπληρωματικό μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ μέχρι το 1986.

Σάββατο, 25 Ιουλίου 2015

''Πρότεινε ένα βιβλίο'' - Η νέα στήλη του Somporo

Το Somporo από σήμερα εντάσσει  μια νέα στήλη με τίτλο ''Πρότεινε ένα βιβλίο''.
Μέσα  από την στήλη αυτή  θα προτείνονται βιβλία που έχουν διαβαστεί από  διαχειριστές και αναγνώστες.
Μια στήλη για τους φίλους του βιβλίου και του διαβάσματος.
Μπορείτε να στέλνετε τις δικές σας προτάσεις στο peramahalas@gmail.com.


Γιάννης Μακριδάκης - Η Δεξιά Τσέπη Του Ράσου , εκδόσεις ΕΣΤΙΑΣ

Τη νύχτα που πέθανε ο αρχιεπίσκοπος γέννησε η Σίσσυ. Έκανε τρία κουτάβια σα θρεμμένα ποντικάκια. Ο Βικέντιος από μέρες την είχε κατά νου. Περίμενε. Είχανε σωθεί τα φουντούκια στην τσέπη του ράσου του. Πηγαινοερχότανε μες στο μοναστήρι, μοναχικός διακονητής, κι εκείνη, φουσκωμένη, έτρεχε βαριανασαίνοντας από πίσω του, ταμένη να συντροφεύει τα βήματά του στο μαγειριό, στο προαύλιο, στα αγριεμένα πια κηπάρια και στην πεζούλα με τους σταυρούς.

Ο Βικέντιος, μοναχικός μοναχός, πενθεί για την αδικοχαμένη σκυλίτσα του, την ίδια στιγμή που λαός και επίσημη Εκκλησία πενθούν τον Μακαριστό Αρχιεπίσκοπο.

Η μουσική που σου αρέσει δείχνει πώς δουλεύει ο εγκέφαλός σου


Τα αποτελέσματα μιας έρευνας του πανεπιστημίου του Κέμπριτζ. 

Το γούστο σου στη μουσική μπορεί να είναι μια ένδειξη για τον τρόπο που δουλεύει ο εγκέφαλός σου, σύμφωνα με ερευνητές του πανεπιστημίου του Κέμπριτζ.  

 Η έρευνά τους που δημοσιεύτηκε στο PLOS One αποκάλυψε ότι τη μελωδική και χαλαρή μουσική όπως το R&B, το soft rock και τη φολκ επέλεγαν συμμετέχοντες που κατάφερναν υψηλά σκορ στην κατανόηση, ενώ εκείνοι που ήταν καλοί στο να καταστρώνουν προγράμματα και να αναλύουν τις δομές προτιμούσαν το πανκ, το heavy metal και πιο σύνθετες μουσικές όπως την avant-garde jazz.  

 Οι ερευνητές επιστράτευσαν 4000 συμμετέχοντες και τους υπέβαλαν σε μια σειρά από τεστ για καταλήξουν εάν ήταν «της κατανόησης» ή «του προγραμματισμού», ρωτώντας τους για παράδειγμα εάν τους ενδιέφερε ο τρόπος που είναι φτιαγμένες οι μηχανές των αυτοκινήτων ή εάν ήταν καλοί στο να μαντεύουν πώς αισθάνονται οι άνθρωποι. 

Νέα της Θύελλα Στανού

Νέο Διοικητικό Συμβούλιο εκλέχτηκε στον Αθλητικό Σύλλογο Θύελλα Στανού στις αρχές Ιουλίου μετά την παραίτηση  του προηγούμενου Δ.Σ.
Το νέο Δ.Σ απαρτίζεται από νέα σε ηλικία μέλη , από 18  έως 22 χρονών.Στο συμβούλιο συμμετέχουν και ποδοσφαιριστές της ομάδας.
Τα μέλη που απαρτίζουν το Δ.Σ είναι τα εξής :
Στάμος Στέλιος του Αθανασίου (Πρόεδρος) , Κατσάγγελος Αστέρης , Μαριανός Βασίλης του Δημητρίου , Μπήντιος Νίκος , Ζαχαρούδης Σάκης , Βάσω Κάκκα , Τουπλικιώτης Αχιλλέας του Μιχαήλ , Κερασίνης Γιώργος και Μπήντιος Βασίλης.

Προπονητές της ομάδας θα είναι οι Κυριαφίνης Γιάννης και Γερακούδης Βασίλης.
Ο Γιάννης επιστρέφει  στην ομάδα με διπλό ρόλο,  παίχτη- προπονητή. Να θυμίσουμε ότι πέρυσι αγωνίστηκε  σε ομάδα της Κομοτηνής.

Από την ομάδα αποχώρησε ο Μαριανός Στέλιος ο οποίος πήγε στον Αριστοτέλη Σταγ/Στρατ.

 Εκτός συγκλονιστικού απροόπτου ο Γερακούδης Παναγιώτης  θα συνεχίσει και αυτός να αγωνίζεται στον Αριστοτέλη, στον οποίο μεταγράφηκε τον περασμένο Ιανουάριο.

Ο τερματοφύλακας Στόϊκος Χρυσοβαλάντης την νέα χρονιά θα αγωνίζεται στον Άρη Παλαιοχωρίου.

Gorgon Sound - Trap Magazine Presents Rise Up


Συζήτηση vs συνομιλία

Είναι φορές που όταν βρίσκομαι με φίλους, αναρωτιέμαι αν συζητάμε ή αν απλώς συνομιλούμε. Οι λέξεις οι ίδιες είναι ενδεικτικές.

Συζητώ όταν με τον συνομιλητή μου ζητώ από κοινού ένα νόημα, μια λύση, μια απάντηση, μια διέξοδο σε κάποια κατάσταση, κάποια εμπειρία, κάποιο πρόβλημα. Συνομιλώ όταν δεν κάνω τίποτε άλλο από το να παραθέτω γνώμες, ιδέες, βιώματα, μια εγώ μια ο συνομιλητής μου.

Η συζήτηση είναι διαδικασία ‘σύνθεσης’, εμπειρία αναζήτησης, εμβάθυνσης και διεύρυνσης, διαμόρφωσης. Οι συνομιλητές αλληλοσυμπληρώνονται με κοινό γνώμονα μια ιδέα, μια αξία, ένα συμβάν, μια πρόταση. Είναι διεργασία δημιουργική, αφού μια αρχική ιδέα, έννοια, κ.τ.λ., συνδιαμορφώνονται από τους συνομιλητές, και μέσα από συνεχή επεξεργασία κάθε είδους -ακόμη και με διαφωνίες- πλάθεται, επεκτείνεται, διευρύνεται, ανυψώνεται.

Αν αισθάνεσαι την ανάγκη..


Gorgon Sound- Find Jah Way


Γράμμα στον Αλέξη


Γράμμα στον Αλέξη

Δε σε θεωρώ απατεώνα, ούτε ψεύτη, ούτε αλήτη, ούτε ακριβώς λαοπλάνο. Ίσως έχεις λίγο απ’ αυτά, αλλά κατά βάθος, θεωρώ, είσαι έντιμο παιδί. Το πρόβλημά σου είναι άλλο.

Το πρόβλημά σου είναι ότι έπαθες εκείνο ακριβώς που φοβόσουν μην πάθεις: φοβήθηκες. Φοβήθηκες ως το κόκκαλο.

Σε φοβίσανε ως εκεί που δεν πάει άλλο. Σε κάνανε να χεστείς απάνω σου.

Κι αυτό που αποφάσισες την κρίσιμη στιγμή να κάνεις δείχνει ένα ανιδιοτελές ενδιαφέρον για τους συμπολίτες σου. Το πιστεύω αυτό. Και γι’ αυτό σε κατανοώ και σε συμπονώ.

Δεν ξέρω τι θα έκανα εγώ στη θέση σου. Κι όποιος πει ότι ξέρει μάλλον λέει ψέματα. Το μόνο που με σώζει είναι ότι δε θα επέλεγα ποτέ να βρεθώ στη θέση σου.

Ωστόσο, είσαι ακόμα σ’ αυτή τη θέση και προσπαθείς να γίνεις ηγέτης. Ο δρόμος είναι ακανθώδης, για να μη πω ναρκοθετημένος.

Aλλιώς... βάρα παλαμάκια!

Από τα τραγούδια της λευτεριάς, στα σκυλάδικα της δηθενιάς

Από τις μεγάλες συναυλίες του πολιτικού τραγουδιού με χαρακτήρα διαδήλωσης διαμαρτυρίας, ως την επικράτηση της κουλτούρας του σκυλάδικου με χαρακτήρα επιδεικτικού υπερκαταναλωτισμού και από τη μετάβαση από τη συλλογική αντίληψη της στρατευμένης τέχνης, ως την ατομική συνείδηση της τέχνης της διασκέδασης, το τραγούδι στα χρόνια Μεταπολίτευσης έχει ακολουθήσει την κοινωνική και πολιτική πορεία της χώρας, εκφράζοντας ανά περίοδο τα επιτεύγματα και τις δεινοπάθειες της πορείας αυτής. Το tvxs.gr θυμάται τα γεγονότα που χαρακτήρισαν την μεταπολιτευτική μουσική σκηνή και αναλύει την πορεία από τα τραγούδια της λευτεριάς στα σκυλάδικα της δηθενιάς, ενώ η Δήμητρα Γαλάνη σχολιάζει την εμπορευματοποίηση της τέχνης, τη σκόπιμη αποσιώπηση της που δεν μπόρεσε όμως να υπερνικήσει το λειτουργικό της σκοπό και μας προτρέπει να... μην κοιτάμε πίσω, μόνο μπροστά για να μπορέσουμε να χτίσουμε σε νέα βάση την εποχή της μετα-Μεταπολίτευσης.

Τα τραγούδια της λευτεριάς

«Δώστε τη χούντα στο λαό», φωνάζει ο κόσμος που αναπνέει αέρα ελευθερίας, μετά από επτά χρόνια κατά τα οποία η εγχώρια πνευματική και καλλιτεχνική αναζήτηση και δημιουργία είχε κατασταλεί με τρόπο ανάλογο της καταστολής των πολιτικών ελευθεριών, μόλις ο Μίκης Θεοδωράκης τραγουδήσει το ποίημα του Γιάννη Ρίτσου «Όταν σφίγγουν το χέρι», στη θρυλική συναυλία που έγινε στο Στάδιο Καραϊσκάκη τον Ιούλιο του 1974, αμέσως μετά την πτώση του καθεστώτος. Θα ακολουθήσουν οι συναυλίες του Γιάννη Μαρκόπουλου και του Σταύρου Ξαρχάκου, στις οποίες οι Χαράλαμπος Γαργανουράκης, Αντώνης Καλογιάννης, Μαρίζα Κοχ, Μάνος Λοΐζος, Μελίνα Μερκούρη, Λιζέττα Νικολάου, Γιώργος Νταλάρας, Νίκος Ξυλούρης, Μαρία Φαραντούρη και Λάκης Χαλκιάς θα τραγουδήσουν την πολυπόθητη ελευθερία.

Παρασκευή, 24 Ιουλίου 2015

24η Ιουλίου

Γιάννης Μακριδάκης

Η είδηση:
“Γεύμα προς τιμήν των πολιτικών αρχηγών θα παραθέσει στις 2 το μεσημέρι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος, με αφορμή την 41η επέτειο της αποκατάστασης της Δημοκρατίας.

Παρόντες στο γεύμα θα είναι ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Ευάγγελος Μεϊμαράκης, ο επικεφαλής του Ποταμιού Σταύρος Θεοδωράκης, ο πρόεδρος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων Πάνος Καμμένος και η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Φώφη Γεννηματά, ενώ το ΚΚΕ θα εκπροσωπήσει ο Θάνος Παφίλης, λόγω απουσίας του γενικού γραμματέα του κόμματος Δημήτρη Κουτσούμπα”.

Η υποκρισία:

Πέμπτη, 23 Ιουλίου 2015

Πώς γεννήθηκαν η Αριστερά και η Δεξιά;


Δύο καίρια ζητήματα απασχολούσαν τα μέλη της συντακτικής συνέλευσης στην επαναστατημένη Γαλλία του 1789. Το πρώτο αφορούσε το πώς θα εξασφαλιζόταν η ομαλή λειτουργία του πολιτεύματος σε μια συνταγματική μοναρχία. Και το δεύτερο, ως πού θα έφτανε η εξουσία του βασιλιά.

Το πρώτο συζητήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου του 1789. Μερικοί φοβούνταν ότι το εκλεγμένο από τον λαό κοινοβούλιο θα βρισκόταν πάντα σε αντιπαράθεση με τον βασιλιά. Ζητούσαν να υπάρχει και μια γερουσία από ισόβια μέλη. Έλεγαν: «Αν υπάρχει μόνο μια εξουσία, θα καταβροχθίσει τα πάντα όπως έγινε με την απολυταρχική μοναρχία επί τόσους αιώνες. Αν υπάρχουν δύο (βουλή και βασιλιάς), θα ανταγωνίζονται ώσπου η μια να συντρίψει την άλλη. Αν υπάρχουν τρεις, θα δημιουργείται ισορροπία».