Πόσοι σπουδάζουν αυτό που θέλουν;

Ταλαιπωρούμε και βασανίζουμε τα παιδιά μας με τις εισαγωγικές εξετάσεις, τους κλέβουμε την εφηβεία, με αντάλλαγμα τις σπουδές. Σπουδάζουν, όμως, αυτό που θέλουν ή κάνουν μικρούς ή μεγάλους συμβιβασμούς;

Πρέπει να ορίσουμε τι ακριβώς σημαίνει σπουδάζουν αυτό που θέλουν. Οι σπουδές γίνονται σε κάποιο αντικείμενο σπουδών σε μία πόλη στην οποία βρίσκεται το Πανεπιστήμιο. Θεωρώ ότι σπουδάζει αυτό που θέλει αυτός που πετυχαίνει στο τμήμα που θέλει και στην πόλη που επιθυμεί. Αυτός δηλαδή που πετυχαίνει στη σχολή της πρώτης του προτίμησης. Οι υπόλοιποι που δεν πετυχαίνουν τη σχολή της πρώτης τους προτίμησης κάνουν κάποιους συμβιβασμούς, μικρότερους ή μεγαλύτερους κατά περίπτωση. Κάποιοι πετυχαίνουν το επιστημονικό αντικείμενο, αλλά όχι την πόλη της επιθυμίας τους, γεγονός δυσάρεστο για τις εποχές με τις οικονομικές δυσκολίες που ζούμε. Αυτοί είναι οι πιο τυχεροί, αφού τουλάχιστον σπουδάζουν το επιστημονικό αντικείμενο που επιθυμούν.

#5DIYSchool: Απαγορευμένη Εκπαίδευση (Ντοκιμαντέρ)

Η "Απαγορευμένη Εκπαίδευση (La Educacion Prohibida)" είναι ένα ανεξάρτητο ντοκιμαντέρ που κυκλοφόρησε το 2012. Περιγράφει ποικίλες εναλλακτικές πρακτικές εκπαίδευσης και αντισυμβατικά σχολεία στη Λατινική Αμερική και την Ισπανία, και περιλαμβάνει εκπαιδευτικές προσεγγίσεις όπως η λαϊκή επιμόρφωση, το σύστημα Μοντεσσόρι, η προοδευτική εκπαίδευση, η εκπαίδευση Βάλντορφ, η κατ' οίκον διδασκαλία.

Το ντοκιμαντέρ χωρίζεται σε 10 θεματικά επεισόδια, που το καθένα παρουσιάζει μια διαφορετική πτυχή της εκπαίδευσης στο πλαίσιο του σχολείου και έξω από αυτό. Τα θέματα περιλαμβάνουν την ιστορία του σχολικού συστήματος, την εξουσία και δύναμη στα σχολεία, την αξιολόγηση και το διαχωρισμό των μαθητών, την κοινωνική λειτουργία των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, καθώς και το ρόλο των εκπαιδευτικών και των οικογενειών.

#4DIYSchool: Ένα Αλλιώτικο Σχολείο - Το μικρό δέντρο που θα γίνει δάσος

Το "Μικρό Δέντρο που θα γινει δάσος", είναι ένα παιδαγωγικό εγχείρημα που δημιουργήθηκε με σκοπό να προάγει την ελευθερία και τη βιωματική μάθηση. Ξεκίνησε τη λειτουργία του τον Ιανουάριο του 2014 και το "δάσος" του βρίσκεται στην περιοχή Κρυονερίου της Θεσσαλονίκης.

-Ας ξεκινήσουμε με τα πιο πρακτικά θέματα. Περιγράψτε με λίγα λόγια τι σημαίνει στην πράξη το «αυτο-οργανωμένο», πως λειτουργεί το αλλιώτικο σχολείο, πως λαμβάνονται οι αποφάσεις, ποια πρέπει να είναι η συμμετοχή του γονιού στις διαδικασίες.

Το ότι χαρακτηρίζεται αυτό-οργανωμένο το αλλιώτικο σχολειό έχει να κάνει με την ισότιμη συμμετοχή στην οργάνωση, τη συντήρηση, την εξέλιξη αλλά και τελικά (ή αρχικά) σε ότι έχει να κάνει με την ύπαρξή του την ίδια , όλων των μελών που συμμετέχουν στο εγχείρημα. Προσπαθούμε να επιλέγουμε διαδικασίες και εργαλεία που να υποστηρίζουν την αντί ιεραρχία, οριζόντιους τρόπους λήψης των αποφάσεων , την άμεση συμμετοχή αντί της ανάθεσης και όλα αυτά που μας επιτρέπουν να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας.

Μια μέρα σε ένα σχολείο της Φινλανδίας

Συχνά ακούγεται πως το Φιλανδικό εκπαιδευτικό σύστημα είναι από τα καλύτερα του κόσμου. Τι είναι όμως αυτό που το κάνει ξεχωριστό; Πόσο διαφέρει από το δικό μας; Τι μαθήματα διδάσκονται; Δίνει ευκαιρίες στους εκπαιδευτικούς να καινοτομήσουν; Τι μέσα έχουν στη διάθεση τους; Ποιος ο ρόλος των μαθητών;  Με τα ερωτήματα αυτά ίσως να έχετε έρθει αντιμέτωποι πολλές φορές.

Είχα την ευκαιρία να επισκεφτώ τη Φινλανδία στα πλαίσια του προγράμματος ενδουπηρεσιακής κατάρτισης Comenius. Ήταν μια όμορφη εμπειρία, που μου έδωσε την ευκαιρία να δω από κοντά τον τρόπο λειτουργίας των σχολείων εκεί. Αυτή την εμπειρία θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας με το βίντεο που ακολουθεί. Το σχολείο που θα δείτε είναι το Juvanpuiston Koulu στην περιοχή Espoo, σε απόσταση αναπνοής από το Ελσίνκι.

Στις 11 Σεπτεμβρίου τελικά η έναρξη του σχολικού έτους

Νέα μετάθεση και πάλι του σχολικού έτους, καθώς ο υπουργός Παιδείας Ανδρέας Λοβέρδος αποφάσισε να επαναξετάσει συνολικά τις αποφάσεις του προκατόχου του κ. Αβρανιτόπουλου.

  Η έναρξη του σχολικού έτους θα γίνει στις 11 και όχι στις 8 Σεπτεμβρίου, καθώς ο νέος υπουργός δεν συμφωνεί με τους πειραματισμούς των τελευταίων μηνών στο θέμα της έναρξης, επειδή δεν έχουν ολοκληρωθεί ακόμη οι αποσπάσεις και μεταθέσεις εκπαιδευτικών ενώ στη χώρα μας οι μαθητές και οι οικογένειές τους δεν έχουν θεσμοθετημένες χειμερινές διακοπές όπως σε άλλες χώρες της ΕΕ.

 Παράλληλα, σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο νέος υπουργός δεν υπογράφει την απόφαση για κατάργηση των δύο αργιών στα σχολεία, του Αγίου Ιωάννη (7 Ιανουαρίου) και των Τριών Ιεραρχών (30 Ιανουαρίου).   Ακόμα όπως είπε στον Alpha 989: «Λογικότερο είναι να μείνουμε στα περσινά ημερολογιακά όρια. Θα ανοίξουν δηλαδή, τα σχολεία όπως πέρσι και πρόπερσι, διότι θέλουμε να προλάβουμε να ολοκληρώσουμε τις διαδικασίες μεταθέσεων, αποσπάσεων, αναπληρώσεων δασκάλων και καθηγητών».

Συναυλία Κώστα Τουρνά

20 χρόνια Ειδικό Σχολείο Πολυγύρου

Γ@μώ την ανθρωπιά σας

Η πρεμιέρα των εξετάσεων συνοδεύτηκε από την τραγική είδηση ότι ένας 18χρονος νέος έβαλε τέλος στη ζωή του, καθώς δεν άντεξε στη συναισθηματική φόρτιση. Ύστερα τα παιδιά μπήκαν στις τάξεις, όπου τους δόθηκε ένα θέμα για την ανθρωπιά και τον ανθρωπισμό.

Για κατασκηνώση στη Μεταμόρφωση

Από ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΘΡΑΝΙΟ

Στη Μεταμόρφωση (Χαλκιδικής) λειτουργούν μαθητικές κατασκηνώσεις, που δέχονται μαθητές της Ε΄ τάξης Δημοτικών Σχολείων της Χαλκιδικής αλλά και άλλων νομών. Η φετινή κατασκηνωτική περίοδο είναι από 13/7/14 ως 26/7/14.

Όσοι γονείς ενδιαφέρονται να στείλουν τα παιδιά τους, θα πρέπει να συμπληρώσουν τη σχετική αίτηση.  Η αίτηση καθώς  και οι οδηγίες προς τους κατασκηνωτές και στους γονείς, θα πρέπει να ζητηθούν από το Δ/ντή του σχολείου. Οι αιτήσεις θα γίνονται δεκτές  μέχρι τις 20/5/2014.  

Αντί σχολεία, φυλακές

του Μάριου Πλωρίτη

Τα κράτη προτιμούν να ξοδεύουν τεράστια ποσά για να χτίζουν σωφρονιστήρια παρά να τα δαπανούν για τη βελτίωση της ζωής των «καταραμένων»

 

ΔΕΝ ξέρω πόσο προσέχτηκε η είδηση μέσα στον κατακλυσμό για το φιάσκο Πάσσαρη (χα!) και τους διαπληκτισμούς για τον άρρωστο Καζαντζίδη (ωιμέ!). Κι όμως, είναι εξαιρετικά πολυσήμαντη. Και όχι μόνο για τη χώρα απ' όπου προέρχεται, τις ΗΠΑ. Με λίγα λόγια:

 

Στην «δημοκρατία των δημοκρατιών», λέει, πληθαίνουν εντυπωσιακά οι φυλακές ενώ μειώνονται δραματικά τα σχολεία και οι μαθητές. Σε πολλές αμερικανικές πολιτείες, τα κονδύλια για την ανέγερση σωφρονιστικών ιδρυμάτων ξεπερνούν κατά πολύ τις δαπάνες για τη δημόσια εκπαίδευση. Το ακόμα φοβερότερο: πολλές από τις νεότευκτες φυλακές είναι «σωφρονιστήρια ανηλίκων» («Βήμα», 2.8).

Δημόσιο Δωρεάν Πανεπιστήμιο

Ομοσπονδία Διοικητικού Προσωπικού Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης

ΝΕΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ...

Ανήλικοι Ρομά από τον Δενδροπόταμο κατασκεύασαν ρομπότ και διακρίθηκαν στις ΗΠΑ

 

Παιδιά από τον Δενδροπόταμο να πάνε στην Αμερική; Πρώτη φορά συμβαίνει κάτι τέτοιο!”: με τη φράση αυτή, ο Θοδωρής, μόλις “δέκα και μισό χρονών”, όπως συστήνεται, περιγράφει τον ενθουσιασμό του για το γεγονός ότι μια ομάδα παιδιών Ρομά από τη Θεσσαλονίκη θα έχει την ευκαιρία να ταξιδέψει στο Σεντ Λούις των ΗΠΑ τον Απρίλιο και, μάλιστα, για να συμμετάσχει στο Παγκόσμιο Φεστιβάλ Ρομποτικής, που θα πραγματοποιηθεί εκεί. 

Ο φασισμός και το "μαύρο" στην εκπαίδευση

Για ποιους να μιλήσω; Για τον Κωστή Παπαγιώργη, για τον Λε Γκοφ που έφυγαν, ή για το φασισμό που κατοικεί στους σκοτεινούς δρόμους των προαστίων αλλά και στους θαλάμους του Κοινοβουλίου; Να πω για τον «αστερισμό των κοινών συμφερόντων», γι' αυτό που ενώνει την καθεστηκυία τάξη, τη δεξιά και την ακροδεξιά, ή να αναφερθώ στον οικονομικό φασισμό που αφαιρεί την αξιοπρέπεια και το πρόσωπο των ανθρώπων, οδηγώντας τους στο συμβολικό θάνατο της ανεργίας; Θα μιλήσω για τους εκπαιδευτικούς, γι' αυτούς που έχουν ακόμα εργασία, αλλά στους οποίους η κυβέρνηση επιβάλλει να δηλώσουν με εξευτελιστικό τρόπο «ναι» στην αξιολόγηση!

Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ....

Τo λεξιλόγιο της βίας και οι εκπαιδευτικοί μας

ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΤΣΙΑΚΑΛΟΥ

Ομότιμου καθηγητή Παιδαγωγικής ΑΠΘ

 

Είναι πολλοί οι λόγοι που τα σχολεία μας μας πληγώνουν, με τον ίδιο τρόπο που «όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει». Ομως, όπως η τελευταία δεν είναι κόλαση αλλά, αντίθετα, σε ορισμένους τομείς σε σύγκριση με άλλες χώρες μας φαίνεται παράδεισος, έτσι και τα σχολεία μας. Αφορμή γι’ αυτές τις σκέψεις στάθηκε η Ημέρα κατά του Σχολικού Εκφοβισμού, την εβδομάδα που μας πέρασε.

 

Στη σχετική ημερίδα που έγινε στο πανεπιστήμιο έπιασα κάποια στιγμή τον εαυτό μου να αναλογίζεται με σχετική χαιρεκακία και ταυτόχρονα υπερηφάνεια την έκπληξη ενός ξένου ερευνητή, που, στο πλαίσιο της καταγραφής φαινομένων βίας στα σχολεία της Ευρώπης, θα ερχόταν και στη δική μας χώρα. Τι θα περίμενε να δει στις αίθουσες και στις αυλές των σχολείων μας βλέποντας προηγουμένως τα κτίριά μας, τα προγράμματά μας, τις επιβεβλημένες από πάνω μεθόδους μάθησης και διδασκαλίας, τη σημασία των φροντιστηρίων στη ζωή των παιδιών μας και, τέλος, βλέποντας τη φτώχεια, την ανεργία και την αίσθηση έλλειψης προοπτικής σε ολόκληρη την κοινωνία σήμερα;

Tέλος στα προνόμια των πολύτεκνων για εισαγωγή στα ΑΕΙ

Αντίθετο με τις διατάξεις του Συντάγματος είναι το νομοθετικό πλαίσιο που παρέχει τη δυνατότητα σε παιδιά των πολύτεκνων οικογενειών να εισέρχονται στα ΑΕΙ καθ΄  υπέρβαση του αριθμού των εισακτέων, κρίνει η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας.

 

Ειδικότερα, η Ολομέλεια του ΣΤΕ με τρεις αποφάσεις της (986 - 988/2014) έκρινε αντισυνταγματικούς τους νόμους 4071/2012 και 3966/2011 που προβλέπουν ότι τα παιδιά των πολύτεκνων οικογενειών εισάγονται στα ΑΕΙ κατά παρέκκλιση του γενικού συστήματος εισαγωγής και καταλαμβάνουν  θέσεις  οι οποίες προορίζονται αποκλειστικά και  μόνο για υποψηφίους που έχουν την ιδιότητα του μέλους πολύτεκνης οικογένειας,

Ο Γιάννης, ο Ρώσος

του Βαγγέλη Μαυροδή

Ο Γιάννης, μάς  ήταν άγνωστος. Μπήκε στο σπίτι στα  ξαφνικά. Απρόσκλητος.

 Το Γιάννη μάς τον γνώρισε ο γιος μας ο Ανδρέας, και τον έφερε από τον παιδικό σταθμό, που τον πηγαίναμε τον Ανδρέα  κάθε πρωί.

 Εκεί πήγαινε ο γιος μας  και ήταν ενθουσιασμένος και γεμάτος εντυπώσεις και χαρά, και κάθε μεσημέρι που τον έπαιρνα πηγαίναμε μέχρι το σπίτι με τα πόδια κι ας ήταν αρκετά μακριά.

Του   άρεσε όμως γιατί κάθε φορά πηγαίναμε κι’ από άλλο δρόμο και δε βαριόταν.  . .

Και έλεγε έλεγε, μιλούσε χωρίς σταματημό . . .

Πανελλήνια ημέρα κατά της βίας στο σχολείο

Σκιές και Φως

Η μετάλλαξη του σχολείου που ελέγχει και ελέγχεται, αξιολογεί και αξιολογείται.

της Ανδριανής Στράνη*

 

Τον περασμένο αιώνα δίδασκα σε μια λαϊκή γειτονιά της Αθήνας. Το σχολείο μου ήταν μια πελώρια ανοικτή αυλή-αγκαλιά για μαθητές και δασκάλους, με αίθουσες φωτεινές και χαρούμενες. Όλα λουσμένα στο φως, χαιρόμουνα τη φωτογραφή του απροσποίητου και της ειλικρίνειας. Ένα σχολείο με όνειρα και οράματα για έναν κόσμο δικαιότερο και ομορφότερο.
 Με την αλλαγή του αιώνα, το νέο millenium έφερε το εσπέριο φως της ευδαιμονίας, της προσμονής του νέου νομίσματος και της αναβίωσης του αρχαίου κάλλους των Ολυμπιακών αγώνων. Για τους προφήτες, ο αιών προμήνυε την αρχή του τέλους. Η αρχική ευφορία του millenium δεν κράτησε για πολύ. Το φως της Δύσης ετοίμαζε για τα καλά τα βαθύ σκοτάδι που δεν θα αργούσε να έρθει.