Γιάννης Μακριδάκης
Μπαίνει η άνοιξη και αρχίζουν οι άνθρωποι να ασχολούνται με τα χωράφια τους, να τα προετοιμάζουν σιγά σιγά για να βάλουν τους καλοκαιρινούς τους μπαξέδες. Χορτοκοπτικά κελαηδούν ολόγυρα και τρακτέρια βρυχώνται. Τα άγρια χόρτα πέφτουν, θυσιάζονται και ανασκαλεύονται με το χώμα, τα χωράφια αποκτούν τη γνώριμη καλοκαιρινή τους όψη, γίνονται γήπεδα εκτεθειμένα στον ήλιο και στον άνεμο, τα σκουλήκια, όσα δεν πέφτουν θύματα των μαχαιριών του βαρέος μηχανήματος, παίρνουν τον δρόμο για αλλού, για άλλη, απείραχτη γη, πιο ήσυχη και ζωογόνα.
Δυστυχώς ο τρόπος με τον οποίο συμπεριφέρονται στη γη “τους” οι άνθρωποι είναι επιθετικός και στενόμυαλος, οδηγεί δε σε ολοένα και περισσότερα έξοδα και κόπους τους ίδιους, και στην ερημοποίηση τη γη.
Στη φωτογραφία βλέπετε ένα χωράφι που κάθε καλοκαίρι καλλιεργείται. Μπαίνει το τρακτέρ μέσα την άνοιξη, φρεζάρει το χώμα μαζί με την βλάστηση της ξυνίθρας και του αγέλωπα που έχουν πλέον κυριαρχήσει όπως είναι φυσικό μιας και δεν εμπλουτίζεται η γη με άλλους σπόρους, ούτε αφήνεται στην ησυχία της.
Μπαίνει η άνοιξη και αρχίζουν οι άνθρωποι να ασχολούνται με τα χωράφια τους, να τα προετοιμάζουν σιγά σιγά για να βάλουν τους καλοκαιρινούς τους μπαξέδες. Χορτοκοπτικά κελαηδούν ολόγυρα και τρακτέρια βρυχώνται. Τα άγρια χόρτα πέφτουν, θυσιάζονται και ανασκαλεύονται με το χώμα, τα χωράφια αποκτούν τη γνώριμη καλοκαιρινή τους όψη, γίνονται γήπεδα εκτεθειμένα στον ήλιο και στον άνεμο, τα σκουλήκια, όσα δεν πέφτουν θύματα των μαχαιριών του βαρέος μηχανήματος, παίρνουν τον δρόμο για αλλού, για άλλη, απείραχτη γη, πιο ήσυχη και ζωογόνα.
Δυστυχώς ο τρόπος με τον οποίο συμπεριφέρονται στη γη “τους” οι άνθρωποι είναι επιθετικός και στενόμυαλος, οδηγεί δε σε ολοένα και περισσότερα έξοδα και κόπους τους ίδιους, και στην ερημοποίηση τη γη.
Στη φωτογραφία βλέπετε ένα χωράφι που κάθε καλοκαίρι καλλιεργείται. Μπαίνει το τρακτέρ μέσα την άνοιξη, φρεζάρει το χώμα μαζί με την βλάστηση της ξυνίθρας και του αγέλωπα που έχουν πλέον κυριαρχήσει όπως είναι φυσικό μιας και δεν εμπλουτίζεται η γη με άλλους σπόρους, ούτε αφήνεται στην ησυχία της.






