Η Μηχανή του Χρόνου - Η πολυτάραχη ζωή του Δημήτρη Πουλικάκου

Trivial Pursuit

Η σύλληψη της ιδέας του παιχνιδιού Trivial Pursuit έγινε στις 15 Δεκέμβρη 1979, όταν ο φωτογράφος Chris Haney συναντήθηκε με τον αθλητικογράφο Scott Abbott για να παίξουν μια ολοκαίνουργη παρτίδα Scrabble. Το γεγονός ότι συνέχιζαν να χάνουν τα γράμματα του Scrabble σήμαινε ότι αυτό ήταν το όγδοο Scrabble που αγόραζαν.

Διαισθανόμενοι μια επιχειρηματική ευκαιρία, (αν ο κάθε σπιτονοικοκύρης είχε οκτώ παρτίδες Scrabble), αποφασίσανε να εφεύρουν ένα νέο παιχνίδι. Και οι δύο φυσικά ήταν εξ επαγγέλματος άνθρωποι των ειδή­σεων, οπότε το αντικείμενο ήταν τα τρέχοντα γεγονότα. Όλες οι ερωτή­σεις είχαν να κάνουν με τα 5 Π - ποιος, ποιο, πάτε, που και ποιος ο λόγος. Στην αρχή το ονομάσανε "Trivia Pursuit" μέχρι που η γυναίκα του Chrisτο είπε "Trivial Pursuit" που τους άρεσε περισσότερο.

Με έναν κατά κάποιο τρόπο απλοϊκό επιχειρηματικό ζήλο, ξεκινήσανε μια εταιρεία. Πείσανε τον αδερφό του Chris, John Haney και τον φίλο του Ed Werner να μπούνε στην εταιρεία και δανειστήκανε χρήματα απ' οποιονδήποτε γνώριζαν. Ένας από τους πρώτους 34 επενδυτές, ήταν ένα παι­δί υπεύθυνο για τις φωτοτυπίες στην εφημερίδα τους, το οποίο έπρεπε να δανειστεί χρήματα από τη μητέρα του. Συγκεντρώσανε 40.000 δολά­ρια, νοικιάσανε ένα γραφείο και πληρώσανε μερικούς απ' αυτούς που βοηθήσανε, με μερίδια.

Η κατασκευή των πρώτων 1100 σετ κόστισαν 75 δολάρια το καθένα. Το κάθε παιχνίδι το πούλησαν στους εμπόρους για 15 δολάρια. Αυτοί ήταν άνθρω­ποι των ειδήσεων κι όχι επιχειρηματίες οπότε η κακή κατανόηση του κέρδους, τους οδήγησε σε μια απότο­μη κατανόηση των χρεών.

Για τον συγκινητικό ''Φίλο αδερφή ψυχή'' των Νίκου Ξυδάκη - Μανώλη Ρασούλη - Νίκου Παπάζογλου

'Τα Δήθεν'' κυκλοφόρησαν το 1979 και θα χαρακτηρίζονταν φυσική συνέχεια της θρυλικής ''Εκδίκησης της γυφτιάς'' που είχε προηγηθεί και σημειώσει σαρωτική επιτυχία! Με το ίδιο δημιουργικό team (Νίκος Ξυδάκης στη μουσική, Μανώλης Ρασούλης στους στίχους, Νίκος Παπάζογλου στην ερμηνεία και τους Δημήτρη Κοντογιάννη - Σοφία Διαμαντή ως δευτεραγωνιστές - τραγουδιστές), ο δίσκος περιείχε δεκατρία νεολαϊκά τραγούδια, μεταξύ των οποίων και το ''Οι μάγκες δεν υπάρχουν πια'' που ο Μάνος Χατζιδάκις είχε ξεχωρίσει σε έναν από τους περίφημους ραδιοφωνικούς διαγωνισμούς του στο τότε Τρίτο Πρόγραμμα.   Υπήρχε ωστόσο ένα τραγούδι, το ''Φίλε αδερφή ψυχή'', που δεν ήταν καθόλου αυτονόητο για την εποχή να θίγει το θέμα της παρενδυτικότητας και της ανδρικής πορνείας.

Ο δημιουργός Νίκος Ξυδάκης θυμάται τον Ρασούλη να του λέει πως έχει γράψει ένα ''περίεργο τραγούδι'', κατόπιν άπειρων συζητήσεων τους για το τι θα μπορούσαν να τραγουδήσουν που δεν είχε σκεφτεί κανείς μέχρι τότε! Μετά από λίγο καιρό βρήκε κάτω απ' την πόρτα του ένα χαρτί με τίτλο ''Αδελφή ψυχή'' και την υποσημείωση ''Αν θες βάζεις μουσική''. Ο Ξυδάκης προχώρησε άμεσα στη

ONE DROP FORWARD - Αφιέρωμα SoundFactory (3 βίντεο)

BABYLON BY BUS

******Φ.Τ.*******  ΑΣΤ*****ΤΡ**********

Από το 1916 και την Ρόζα Λούξεμπουρ​γκ στην Εθνική Αντίσταση

Η συμβολή της οικογένειας Παραθυρά στους κοινωνικούς αγώνες

Στη μνήμη του Χρήστου^[i]

Του Γιάννη Κύρκου Αικατερινάρη

 



Το να εξιστορήσει κανείς γεγονότα που αφορούν στη ζωή ενός φίλου, που μόλις «αναχώρησε», και στη συμμετοχή του ίδιου και της οικογένειάς του σε αγώνες, ενός ολόκληρου σχεδόν αιώνα, δεν είναι ασφαλώς και το ευκολότερο. Δεν είναι μόνο η συναισθηματική φόρτιση, αλλά και τα πυκνά αυτά ιστορικά γεγονότα, που σε δυσκολεύουν για το τι θα πρωτογράψεις. Το επιχειρώ, πιστεύοντας ότι ξέρω καλά το τι θα ήθελε ο αείμνηστος φίλος μου Χρήστος.

Αρχίζω από την συμμετοχή του πατέρα του Αρίσταρχου, δάσκαλου, στους άγνωστους αγώνες των αρχών του περασμένου αιώνα. Αφορούσαν σε γεγονότα κοινωνικών αγώνων, το στίγμα των οποίων δόθηκε με την επανάσταση των μπολσεβίκων και την μετέπειτα πορεία της Αριστεράς.   

Ο επιτάφιος του Ρίτσου

Η σκληρή φωτογραφία που είδε ο Ρίτσος και συγκλονισμένος έγραψε τον Επιτάφιο

Μια μάνα θρηνεί πάνω στον νεκρό γιο της στη Θεσσαλονίκη, πάνω στην άσφαλτο. Εχει χτυπηθεί από πυρά χωροφυλάκων. Βλέποντας την επόμενη μέρα τη φωτογραφία στον Ριζοσπάστη ο ποιητής Γιάννης Ρίτσος, συγκλονισμένος γράφει τον Επιτάφιο - ποίημα σταθμό για τη χώρα που πήρε άλλη διάσταση και μέγεθος όταν στη συνέχεια μελοποιήθηκε από τον Μίκη Θεοδωράκη.

Τον Μάιο του 1936 οι απεργίες σαρώνουν τη χώρα και κυρίως τη Θεσσαλονίκη όπου δεν λείπουν τα έντονα επεισόδια αλλά και η αιματοχυσία.

 

Δώδεκα άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους με πρώτο τον 25χρονο αυτοκινητιστή Τάσο Τούση από το Ασβεστοχώρι. Οι σύντροφοί του τον βάζουν σε μια ξύλινη πόρτα που ξήλωσαν από οικοδομή για να τον μεταφέρουν. Η μάνα του πεσμένη στα γόνατα τον μοιρολογεί μέσα στο δρόμο γύρω από χωροφύλακες και διαδηλωτές. Τη σπαρακτική εικόνα αποτυπώνει ο φωτογραφικός φακός, φτάνει σε όλη την Ελλάδα και ο μεγάλος ποιητής κλονίζεται από το δράμα του Τάσου Τούση και της μάνας του Κατίνας. Μέσα σε τρεις μέρες γράφει 14 από τα 20 ποιήματα και δημοσιεύει κάποια εξ αυτών στον Ριζοσπάστη στις 12 Μαΐου.

Γράφει ο Γιάννης Ρίτσος:

ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ Α' Μέρος - ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ - ΡΙΤΣΟΣ - ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ

Παγκόσμια συγκίνηση για τον μεγάλο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες

 

Σε ηλικία 87 ετών άφησε την τελευταία του πνοή ο σπουδαίος Κολομβιανός συγγραφέας Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες. Με το έργο του συνέβαλε καθοριστικά στην ανάδειξη της αστείρευτης λογοτεχνίας της Λατινικής Αμερικής αλλά και στην χειραφέτηση ολόκληρης της Ηπείρου, που μετά  από αιώνες αποικιοκρατίας βρέθηκε  τον 20ο αιώνα κάτω από την κυριαρχία των Ηνωμένων Πολιτειών. Φίλος του Φιντέλ Κάστρο και του Ούγκο Τσάβες, ο «Γκάμπο» βρέθηκε στο πλευρό των κινημάτων ανεξαρτησίας και κοινωνικής δικαιοσύνης της Λατινικής Αμερικής.

Οι λαϊκοί αγώνες στα τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη

Οι λαϊκοί αγώνες και το "πνεύμα του τόπου"

στα τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη[1]

του Γιάννη Κύρκου Αικατερινάρη

αρχιτέκτονα

Το μουσικό έργο του Μίκη Θεοδωράκη, τα ιστορικά γεγονότα της εποχής του και οι «υπόγειες διαδρομές» που τα συνδέουν, προσεγγίζονται με ένα πρωτόγνωρο τρόπο από τον Ανδρέα Μαράτο στο βιβλίο του Ουτοπία κρυμμένη στο σώμα της πόλης. Στην πολυεπίπεδη έρευνά του διατρέχει μια σημαδιακή περίοδο της σύγχρονης ιστορίας μας, αλλά και της αριστεράς ειδικότερα. Αρχίζει  από την απελευθέρωση  του 1944 και το ματωμένο Δεκέμβρη και φτάνει μέχρι τις ημέρες μας. Σε δεύτερο επίπεδο προβάλλει τον ιστορικό χρόνο και τους τόπους που συνθέτουν το αστικό πλέγμα της Αθήνας.

 

Reggae Community of Greece in Memory of KILLAH P

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ 1821, ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ

Η ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΙΕΡΙΣΣΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ & ΑΡΔΑΜΕΡΙΟΥ ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΦΟΡΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΟΥΣ ΤΗΣ ΙΕΡΙΣΣΟΥ, ΔΙΟΡΓΑΝΩΝΕΙ  ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ, ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ 1821
                                              
ΤΡΙΤΗ 25 ΜΑΡΤΙΟΥ 2014-03-22   7 μ.μ. στο Κέντρο Πολιτισμού Ιερισσού 

Πρόγραμμα
- Χαιρετισμός του Σεβ. Μητροπολίτου Ιερισσού κ. Θεοκλήτου.

- Χαιρετισμός από τον εκπρόσωπο της Δημοτικής Κοινότητος Ιερισσού.

- Ομιλία από τον κ. Χρήστο Καραστέργιο, ερευνητή- ιστορικό, με θέμα «Η Χαλκιδική και η Ιερισσός στην επανάσταση του 1821».

- Παραδοσιακά ιστορικά τραγούδια της Ιερισσού από την Παραδοσιακή Χορωδία του Πολιτιστικού Συλλόγου Ιερισσού «Ο Κλειγένης», υπό την διεύθυνση του κ. Γιάννη Μαρίνου.

- Μουσικό Αφιέρωμα στους Ελεύθερους Πολιορκημένους του Διον. Σολωμού και στα 300 Χρόνια από την γέννηση του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, από τη Χορωδία Νέων και Ορχήστρα Νέων της Ενορίας Στανού, υπό την διεύθυνση του κ. Παντελεήμονος Κουρτίδη.

 

 

ΕΝΑΣ ΙΕΡΙΣΣΙΩΤΗΣ ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΤΟΥ 1821 ΑΦΗΓΕΙΤΑΙ

Από επετειακό άρθρο του Χρήστου Καραστέργιου στο περιοδικό "Κύτταρο Ιερισσού" για τα 190 χρόνια  από την επανάσταση του 1821.  τεύχος 5/2011, σ. 18-19.
κείμενο: ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΡΑΣΤΕΡΓΙΟΣ

 

Φέτος συμπληρώνονται 190 χρόνια από την επανάσταση του 1821. Με αφορμή την επέτειο αυτή πολλά έντυπα, ηλεκτρονικά μέσα πληροφόρησης και τηλεοπτικές εκπομπές ασχολούνται με τα γεγονότα και τον χαρακτήρα του επαναστατικού-απελευθερωτικού κινήματος του ’21. Νέες θεωρήσεις, αμφισβητήσεις της παραδοσιακής ιστοριογραφίας και προβληματισμοί ως προς την αναγκαιότητα της δημοσιοποίησης -και ως ποιο βαθμό- των νέων ιστορικών δεδομένων συνθέτουν τη σημερινή σύγχρονη οπτική ματιά της ιστορικής “πραγματικότητας” για τις ανάγκες, τους λόγους και τους ουσιαστικούς συντελεστές της εθνικής παλιγγενεσίας.

Σάκης Μπουλάς - Το φλασάκι

«Ναι, είμαι ένοχος. Οχι όμως γι' αυτά που έγραψα, αλλά γι' αυτά που δεν έγραψα και ακριβώς γιατί δεν τα έγραψα.»

Ο συγγραφέας, ο αγωνιστής, ο άνθρωπος Μενέλαος Λουντέμης έφυγε από τη ζωή σαν σήμερα, στις 22 Γενάρη του 1977.

«Ζωντανός θα πει περήφανος» - Ριζοσπάστης

Πολυγραφότατος, από τους πιο πολυδιαβασμένους Ελληνες συγγραφείς, ο επονομαζόμενος και Μαξίμ Γκόργκι της Ελλάδας, o Μενέλαος Λουντέμης (Δημήτρης Βαλασιάδης, το πραγματικό του όνομα), γεννήθηκε τo 1912, στην Αγία Κυριακή της Μικράς Ασίας και «έφυγε» από τη ζωή σαν σήμερα 22 Γενάρη το 1977.

Καρτερικός και αλύγιστος, αγωνίστηκε για όλα τα πανανθρώπινα ιδανικά, που συνοψίζονται στο έργο του. Εργα του, όπως τα μυθιστορήματα «Συννεφιάζει», «Οι κερασιές θα ανθίσουν φέτος» και το μπεστ σέλερ «Ενα παιδί μετράει τ' άστρα» διαβάστηκαν πολύ από τη νεολαία τις δεκαετίες του '50, του '60 και του '70.

Στην Κατοχή, οργανώθηκε στο ΕΑΜ και διετέλεσε γραμματέας της οργάνωσης διανοουμένων. Κατά τον Εμφύλιο συλλαμβάνεται για τα «φρονήματα», δικάζεται για εσχάτη προδοσία και καταδικάζεται σε θάνατο. Το 1947, ο Λουντέμης συλλαμβάνεται και εξορίζεται στη Μακρόνησο, ενώ η γυναίκα του Εμυ με την τρίχρονη κόρη τους Μυρτώ εξορίζεται στη Χίο και μετά στο Τρίκερι.

Το 1956 τον μετέφεραν στην Αθήνα από τον τόπο εξορίας του για να δικαστεί, επειδή, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, στο βιβλίο του «Βουρκωμένες μέρες» υπάρχουν «...προπαρασκευαστικές πράξεις εσχάτης προδοσίας...».
Αφού διαβάστηκε το κατηγορητήριο, ερωτώμενος από τον πρόεδρο περί της ενοχής του απαντά:

Βασίλης Τσιτσάνης: Ο δημιουργός του λαϊκού τραγουδιού

Ο Βασίλης Τσιτσάνης γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 1915 στα Τρίκαλα από γονείς Ηπειρώτες. Τσαρουχάς ο πατέρας του, είχε ένα μαντολίνο με το οποίο έπαιζε σχεδόν αποκλειστικά κλέφτικα τραγούδια της πατρίδας του. Αυτά ήταν τα πρώτα ακούσματα του μικρού Βασίλη μαζί με τις βυζαντινές ψαλμωδίες που άκουγε στην εκκλησία. Στα 11 χρόνια του χάνει τον πατέρα του και μόνον τότε πέφτει στα χέρια του το μαντολίνο - το οποίο στο μεταξύ έχει μετατραπεί από κάποιον ντόπιο οργανοποιό σε μπουζούκι.

Στα γυμνασιακά του χρόνια στα Τρίκαλα μαθαίνει παράλληλα βιολί, συμμετέχοντας με αυτό σε τοπικές εκδηλώσεις. Το μπουζούκι όμως, αν και χωρίς κοινωνική καταξίωση στη μικρή τοπική κοινωνία, τραβάει περισσότερο το ενδιαφέρον του. Τα πρώτα του τραγούδια τα γράφει σε ηλικία 15 χρονών. Στα τέλη του 1936 φεύγει από τα Τρίκαλα για την Αθήνα με σκοπό να σπουδάσει νομικά.

“Μέχρι να Γίνεις ο Βασιλιάς των Ηλιθίων”

Το “Μέχρι να Γίνεις ο Βασιλιάς των Ηλιθίων” είναι ένα ντοκυμαντέρ μεγάλου μήκους για την έξαρση της πάνκ ιδεολογίας και μουσικής σαν κοινωνικό πολιτικό φαινόμενο στον ελλαδικό χώρο, από τα τέλη του ’70 έως και σήμερα.

Είναι μια παραγωγή του Σέργιου Βαφειάδη μαζί με τους Μιχάλη Νταλανίκα και την ομάδα Omega Commons και περιλαμβάνει συνεντεύξεις πολλών πρωταγωνιστών της σκηνής αυτής και ανθρώπων που τη στήριξαν όλο αυτό το διάστημα. *

40 χρόνια πριν, λίγες ώρες πριν την καταστολή της φοιτητικής εξέγερσης της 17ης Νοεμβρίου 1973

ΔΥΟ ΕΠΕΤΕΙΑΚΑ ΨΗΦΙΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

του Γιάννη Κύρκου Αικατερινάρη

αρχιτέκτονα

 

Δυο σημαντικά ψηφίσματα εκδόθηκαν από αρχιτέκτονες της Θεσσαλονίκης την παραμονή και λίγες ώρες πριν την καταστολή της εξέγερσης στα Πολυτεχνεία, την 17^η του Νοέμβρη 1973.

Το ένα αφορούσε στην πολιτική κατάσταση της χώρας και στη συμπαράσταση των αρχιτεκτόνων της πόλης στους εξεγερμένους φοιτητές και το δεύτερο κατάγγειλε την απειλούμενη καταστροφή του αρχαιολογικού χώρου (Οκτάγωνου) της πλατείας Ναυαρίνου, στη Θεσσαλονίκη, όπου άρχισε ...ανέγερση πολυόροφης οικοδομής!

Το πρώτο ψήφισμα υπέγραψαν οι αρχιτέκτονες-εκπρόσωποι του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων Θεσσαλονίκης ύστερα από συνεδρίαση στο γνωστό, από τις πολλές και καλές εκδηλώσεις του, εντευκτήριο της οδού Προξένου Κορομηλά 17. Αυτοί ήταν η αείμνηστη Νέλλη Ζαχαριάδου-Τσόκου, που δίδασκε Πολεοδομία, οι Κική Καυκούλα και Αναστασία Λαδά, που ακολούθησαν αργότερα ακαδημαϊκή καριέρα στην Αρχιτεκτονική Σχολή του ΑΠΘ, οι συμφοιτητές των δύο τελευταίων Παρασκευάς Μιμίδης, Πέτρος Δεβολής και Μιχάλης Χατζόπουλος, σύζυγος μετέπειτα της Α. Λαδά και πρόεδρος του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων Θεσσαλονίκης, οι Χρήστος Κουλουκούρης  και Γιάννης Αικατερινάρης, που  υπήρξαν μέχρι την κήρυξη της δικτατορίας επιμελητές, στην έδρα του Ν. Μουτσόπουλου, ο πρώτος,  και του Δ. Φατούρου, ο δεύτερος, και ο Αντώνης Μητρόπουλος απόφοιτος του Μετσοβείου Πολυτεχνείου.

Διήμερο εκδηλώσεων για το Πολυτεχνεί​ο

Διήμερο εκδηλώσεων για το Πολυτεχνείο 

 

Παρασκευή 15/11, 19.00 Προβολή ντοκυμαντέρ του Θ. Μαραγκου "Ο αγώνας"

 

Σάββατο 16/11, 19.00 Εκδήλωση-συζήτηση "Για τη γενιά που δεν έχει αύριο οι εξεγέρσεις είναι το μέλλον"

 

Στέκι νεολαίας "Σφεντόνα", Μακρυγιάννη 17 (με Ιασωνίδου)

Βίλχελμ Ράιχ: Ανθρωπάκο σε περιφρονούν κι εσύ φωνάζεις «ζήτω, ζήτω»

Πενήντα έξι χρόνια συμπληρώνονται σήμερα (χθες) από τον θάνατο του Βίλχελμ Ράιχ (3 Νοεμβρίου 1957) , του ψυχιάτρου και ψυχαναλυτή του οποίου η θεωρία της οργόνης χαρακτηρίστηκε ψευδοεπιστημονική, όμως η επιρροή που άσκησε στα νεανικά κινήματα αμφισβήτησης στις δεκαετίας του ’60 και του ’70, θεωρείται αδιαμφισβήτητη. Άσκησε σφοδρή κριτική στα υφιστάμενα κοινωνικά και σεξουαλικά ήθη ενώ έγινε κυρίως γνωστός από τα βιβλία του «Η Μαζική Ψυχολογία του Φασισμού» και «Άκου Ανθρωπάκο».

 

Ο αγαπημένος μαθητής του Φρόυντ έγραψε το «Άκου, Ανθρωπάκο» το 1946 και το δημοσίευσε το 1948. Πρόκειται για την κραυγή αγωνίας ενός μεγάλου στοχαστή, που βλέπει τα σπέρματα του φασισμού και του ολοκληρωτισμού μέσα στον κοινό, καθημερινό άνθρωπο.

Διαβάστε αποσπάσματα από το «Άκου Ανθρωπάκο»: