Οι Αλγερινοί δίνουν το πριμ στη Παλαιστίνη

Οι ποδοσφαιριστές της εθνικής Αλγερίας αποφάσισαν να μεταβιβάσουν το πριμ που τους μοίρασε η ομοσπονδία της χώρας, στον πληθυσμό που ζει στη Λωρίδα της Γάζας.

Η φανταστική πορεία της εθνικής Αλγερίας στο Μουντιάλ της Βραζιλίας σταμάτησε στη φάση των "16" και τον αποκλεισμό από την αντίστοιχη της Γερμανίας, με τους ποδοσφαιριστές της αφρικανικής χώρας να μεταβιβάζουν το πριμ που μοιράστηκε από την ποδοσφαιρική ομοσπονδία στους Παλαιστίνιους που ζουν στη Λωρίδα της Γάζας.

Την αποκάλυψη για την κίνηση αλληλεγγύης εκ μέρους των διεθνών Αλγερινών ποδοσφαιριστών, αποκάλυψε ο επιθετικός της ομάδας που διέπρεψε στο Παγκόσμιο Κύπελλο, Ισλάμ Σλιμανί.

"Αυτοί το χρειάζονται περισσότερο από εμάς.", αποκάλυψε ο Αλγερινός επιθετικός της Σπόρτινγκ Λισαβόνας για την απόφαση που έλαβαν αυτός και οι συμπαίκτες του.

πηγή

1ο Φεστιβάλ Κοινωνικής Αλληλεγγύης και Αυτοδιαχείρισης Ιωαννίνων

Αγώνας μπάσκετ για βοήθεια στην Σερβία

πηγή

Ποδοσφαιρικός αγώνας για τους παράνομα φυλακισμένους στις ΗΠΑ Κουβανούς πατριώτες

Τη Δευτέρα 2 Ιούνη στις 6 το απόγευμα στο γήπεδο της Νίκης Βόλου, στη Νέα Ιωνία θα πραγματοποιηθεί  ποδοσφαιρικός αγώνας μεταξύ των ομάδων Hasta La Victoria Siempre – Φιλοκουβανικός. Αγώνας για τους παράνομα φυλακισμένους Κουβανούς πατριώτες στις ΗΠΑ.
Λεπτομέρειες στο βίντεο που ακολουθεί:

Πράξη αλληλεγγύης προς τον πληττόμενο λαό της Σερβίας

Πέρασαν 84 χρόνια για να ολοκληρωθεί!

Λαίλαπας και Καρσίγιακα αναδείχθηκαν ισόπαλοι 5-5 στο φιλικό αγώνα που έγινε στο Φαφαλίειο Στάδιο. Ύστερα από 84 χρόνια ολοκληρώθηκαν τα 87 λεπτά του ιστορικού φιλικού, που είχε αρχίσει στις 7 Δεκεμβρίου του 1930, αλλά είχε διακοπή λόγω βροχής.

Eνας αγώνας με ιστορικό υπόβαθρο, που έπρεπε να περάσουν... 84 χρόνια για να ολοκληρωθεί. Μια αναμέτρηση με στόχο να γεφυρωθούν οι διαφορές και να σβήσουν τα μίση ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία και που απέκτησε μεγαλύτερες διαστάσεις απ' ό,τι θα περίμεναν και οι πρώτοι εμπνευστές της.

Και όμως, ένα φιλικό παιχνίδι ανάμεσα σε Λαίλαπα και Καρσίγιακα που ξεκίνησε στις 7 Δεκεμβρίου του 1930, συνεχίστηκε στις... 10 Μαΐου 2014! Ναι, ακούγεται αδιανόητο και όμως συνέβη στο νησί της μαστίχας, τη Χίο. Εκεί που πρωτοέγινε, αλλά διακόπηκε λόγω καταρρακτώδους βροχής!

Το περίφημο φιλικό έλαβε χώρα στο Φαφαλίειο Στάδιο και έληξε ισόπαλο με σκορ 5-5. Πλούσιο θέαμα, όλοι έμειναν ευχαριστημένοι και κανέναν δεν ενδιέφερε ποιος θα νικούσε στο τέλος. Αυτό είχε την μικρότερη σημασία απ' όλα.

Συναυλία αφιερωμένη στη δράση των Κοινωνικών Ιατρείων Θεσσαλονίκης και Θέρμης

Η Ομάδα Κρουστών του ΣΩΘ πραγματοποιεί συναυλία με τίτλο «Κρούσεις και Πνοές Αλληλεγγύης» την Κυριακή 11 Μαΐου 2014 στην αίθουσα της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης  «Σόλων Μιχαηλίδης», Λ. Νίκης 73 (Πρώην Κινηματογράφος Παλλάς) ώρα 20.30, αφιερωμένη στη δράση των Κοινωνικών Ιατρείων Αλληλεγγύης Θεσσαλονίκης και Θέρμης.

 

Τη συναυλία υποστηρίζει ο Σύλλογος Υπαλλήλων της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης.

 

Η είσοδος είναι ελεύθερη. Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.

 

Παίζουν:

«Άι πνίξου…»

Δημήτρης Χριστόπουλος  - tvxs.gr


Γράφω αμήχανος. Ακόμη δεν ξέρουμε πόσoι είναι οι μετανάστες-θύματα του νέου ναυαγίου. Και, εξίσου ανησυχητικό, η ελληνική κοινή γνώμη αρχίζει να εθίζεται στην κοινοτοπία του θανάτου. Όπως μαθαίνει για τα παιδιά που πεθαίνουν από την πείνα στην Αφρική, τους νεκρούς από τις εκρήξεις στο Πακιστάν και το Ιράκ, τους  νεκρούς παντού εκεί όπου ο απρόσμενος θάνατος είναι κομμάτι της καθημερινότητας.  Εκεί που το δυστύχημα παύει να είναι είδηση.  


Η Ελλάδα πάει να μπει για τα καλά πλέον στον χάρτη των κρατών όπου ο θάνατος δεν εκπλήσσει.  Ξεθωριάζει σαν είδηση. Δεν θυμώνει. Δεν ανησυχεί. Δεν στενοχωρεί. Δεν κινητοποιεί. Ο θάνατος των μεταναστών, αυτός ο θάνατος, γίνεται ρουτίνα. Δεν χρειάζονται καν δολοφονίες, όπως είχε ζητήσει ο κ. Θανάσης Πλεύρης…  Η «φύση» κάνει από μόνη της τη δουλειά της, όταν οι ελληνικές αρχές με κάθε μέσο και κάθε κόστος επαναπροωθούν και σπρώχνουν τους ανθρώπους πίσω, με απόλυτη επίγνωση της επικινδυνότητας αυτής της πρακτικής. Αυτό,  νομικά, ονομάζεται ενδεχόμενος δόλος: «Η πρόθεση του δράστη όταν αυτός προβλέπει το ενδεχόμενο αποτέλεσμα της πράξης του, δεν το επιδιώκει αλλά το αποδέχεται ή ελπίζει απλώς ότι δε θα συμβεί»…  

Η “ανευθυνότητα του πλήθους” και η αλληλεγγύη που διδάσκεται

Το παρακάτω κείμενο είναι σκόπιμο να διαδοθεί. Το γιατί θα το διαπιστώσετε προς το τέλος…

“Ο κόσμος είναι επικίνδυνος, όχι εξαιτίας αυτών που κάνουν το κακό, αλλά εξαιτίας αυτών που τους κοιτάζουν χωρίς να κάνουν τίποτα.” -  Άλμπερτ Αϊνστάιν

Η τραγική ιστορία της Κάθριν Τζενοβέζε


Η ιστορία που ακολουθεί δεν είναι, δυστυχώς, φανταστική. Μοιάζει να βγήκε από ταινία τρόμου, ειδικά μόλις μαθαίνουμε ότι συνέβη μια Παρασκευή και 13. Συγκεκριμένα την Παρασκευή, 13 Μαρτίου του 1964.


Ήταν τρεις η ώρα το πρωί και η Κάθριν Τζενοβέζε γύριζε σπίτι από τη βραδινή της βάρδια. Έμενε στο Κουίνς της Νέας Υόρκης, σε μια πολυκατοικημένη αστική περιοχή.

Αφού πάρκαρε το αυτοκίνητο της προχώρησε προς την είσοδο της πολυκατοικίας της.

Εκεί αντιλήφθηκε, μέσα στις σκιές, έναν άντρα –που πιθανότατα της φάνηκε ύποπτος- και γύρισε για να ξαναμπεί στο αυτοκίνητο της ή να τηλεφωνήσει στην αστυνομία.

Δεν πρόλαβε. Ο άντρας, ονόματι Γουίνστον Μόουζλι, την πρόφτασε και της έχωσε ένα μαχαίρι στην πλάτη. Καθώς εκείνη στράφηκε να τον αντιμετωπίσει τη μαχαίρωσε και στην κοιλιά.

BIOME: Πανελλαδικό διήμερο αγώνα και αλληλεγγύης

Συνέλευση, εκδήλωση με αγωνιζόμενα τμήματα της κοινωνίας και συναυλία την Κυριακή 11 Μάη στο εργαστάσιο της ΒΙΟΜΕ - Συγκέντρωση έξω από τα δικαστήρια Θεσσαλονίκης τη Δευτέρα 12 Μάη

Πανελλαδικό διήμερο αγώνα και αλληλεγγύης

Στο εργοστάσιο της ΒΙΟΜΕ την Κυριακή 11 Μάη

• 10.00 με 15.00 Πανελλαδική συνέλευση των αλληλέγγυων υποστηρικτών και των εργαζομένων της ΣΕΒΙΟΜΕ: Οι προοπτικές του αγώνα.

• 17.00 με 21.00 Εκδήλωση με συμμετοχές από αγωνιζόμενα τμήματα της κοινωνίας: από την Χαλκιδική, το νερό, εργατικούς χώρους κ.α.

• 21.30 Συναυλία οικονομικής ενίσχυσης

Κινήματα κοινωνικής αλληλεγγύης στην Ελλάδα

Οι εμπειρίες του ΄30 και της Κατοχής

Του Γ. Αλεξάτου

Καθώς συμπληρώνονται τέσσερα χρόνια επιβολής μιας πολιτικής που οδηγεί σε καταστάσεις κοινωνικής καταστροφής, η συγκρότηση και ανάπτυξη δικτύων κοινωνικής αλληλεγγύης σε ολόκληρη σχεδόν τη χώρα τείνει να προσλάβει χαρακτηριστικά κινήματος με ιδιαίτερη μαζικότητα και δυναμική παρουσία. Πρόκειται για μια εν πολλοίς αυθόρμητη εκδήλωση αντίδρασης απέναντι στη νέα φτώχεια που επεκτείνεται με ανησυχητικούς ρυθμούς, αλλά και για μια νέα μορφή κινηματικής αντίστασης στην κυρίαρχη πολιτική και τις στοχεύσεις της.

 

Μιλάμε για μια νέα μορφή συλλογικής αντιμετώπισης άμεσων ζητημάτων που απασχολούν κυρίως τα φτωχότερα τμήματα της κοινωνίας, απειλώντας και τη μεγάλη πλειονότητα του λαού μας, η οποία, εντούτοις, έχει δοκιμαστεί και άλλες φορές στο μακρινό παρελθόν στην Ελλάδα. Κατά συνέπεια, είναι νέα από την άποψη της επανεμφάνισής της μετά από πολλές δεκαετίες, αλλά δεν συγκροτείται εν κενώ ιστορικής εμπειρίας.

“Μαζί θα (τους) φάμε”

από το χωράφι ως το πιάτο: παράγω-μοιράζομαι-αντιστέκομαι

1η συνάντηση δομών αλληλεγγύης τροφής 29-30 Μαρτίου, Αθήνα, Γεωπονική Σχολή
“Μαζί θα (τους) φάμε”: από το χωράφι ως το πιάτο: παράγω-μοιράζομαι-αντιστέκομαι
Ή αλλιώς, “Οικοδομώντας το αύριο, φροντίζοντας για το σήμερα”

Του Φίλιππου Πολατσίδη*

Εδώ και περίπου τέσσερα χρόνια, με αφορμή και αιτία την ανθρωπιστική κρίση που μαστίζει τη χώρα, ξεπήδησαν σε όλη τη χώρα αλληλέγγυες δομές τροφής: κοινωνικές κουζίνες και παντοπωλεία, αγορές χωρίς μεσάζοντες, ομάδες παραγωγών, συνεταιρισμοί, αλληλέγγυες-συλλογικές καλλιέργειες. Οι στόχοι αυτών των μεμονωμένων ομάδων πολλοί και ίσως διαφορετικοί:

 

Σε πρώτο επίπεδο βρίσκεται η αντιμετώπιση της επισιτιστικής κρίσης,  πρωτοφανούς για περίοδο ειρήνης που μαζί με τα κοινωνικά ιατρεία, φαρμακεία, φροντιστήρια, ωδεία κτλ έχουν απλώσει ένα δίχτυ ασφαλείας στη δοκιμαζόμενη κοινωνία.

 

Καλώς όρισες ξένε, δικό μας θα σε κάμουμε

Της Φωτεινής Λαμπρίδη

Όταν πριν λίγα χρόνια βρέθηκα στην Τέλενδο, ένα μικρό νησάκι της Καλύμνου έπιασα κουβέντα στο καφενείο μ´έναν γέροντα πρώην σφουγγαρά. Από που ‘σαι κόρη μου; Από την Κάρπαθο λέω. Μέσα σε λίγα λεπτά ανακαλύψαμε μια εκλεκτική συγγένεια. Όταν αναγκάστηκαν οι σφουγγαράδες πριν χρόνια να εγκαταλείψουν την Κάλυμνο εξαιτίας της μεγάλης φτώχειας και της ανεργίας πολλοί εγκαταστάθηκαν στην Κάρπαθο. Ο συγκεκριμένος βρήκε απάγκιο στο ψαροχώρι μας. Η γιαγιά σου, μου είπε, πρώτα τάιζε εμάς και μετά τα παιδιά της, δεν το ξεχνώ. Τα πρώτα πιάτα της τσουκάλας τα δίνε στους ξένους. Μια μέρα μου ‘πε, καλώς όρισες  ξένε. Εδώ θα σε παντρέψουμε και θα σε κάνουμε δικό μας. 

Εκατό γυναίκες για τη Γάζα

 

Πάνω από 100 γυναίκες από διάφορες χώρες θα προσπαθήσουν να επισκεφθούν τη Λωρίδα της Γάζας στις 8 Μαρτίου για να γιορτάσουν μαζί με τις Παλαιστίνιες την ημέρα της γυναίκας και να καταγγείλουν τον αποκλεισμό από τις ισραηλινές δυνάμεις.

Δίκτυα αλληλεγγύης: «Εναλλακτικώς» στο διαδίκτυο

Το enallaktikos.gr είναι η παρουσίαση των αποτελεσμάτων μιας τριετούς έρευνας εθελοντών για τα δίκτυα κοινωνικής αλληλεγγύης σε όλη την Ελλάδα. Οι ερευνητές επισκέφθηκαν 47 πόλεις καταγράφοντας αναλυτικά τα δίκτυα, τα τοπικά εναλλακτικά νομίσματα, τα συστήματα χωρίς μεσάζοντες και όλες τις οργανώσεις που δημιουργήθηκαν στην Ελλάδα ως απάντηση στην κρίση.

 

Του Νίκου Μίχου

«Φτιάξαμε περισσότερες από 3000 παρουσιάσεις αυτών των δικτύων, κυρίως με την συμβολή της Βιβής Συργκάνη, της Ναταλίας Μηλιώκα και της Ματίλντα Μανωλικάκη. Επίσης, πολύ βοηθητική ήταν η αρωγή του κόσμου στις διάφορες πόλεις, στο να διασταυρώσουμε όλα τα στοιχεία», αναφέρει στο tvxs.gr ο δημοσιογράφος Ανδρέας Ρουμελιώτης που συμμετείχε στην ερευνητική ομάδα.
 

Ισπανία: Βίντεο από μία ακόμη βίαιη έξωση

Την οργή των συμπολιτών του και την σύγκρουση τους με την αστυνομία προκάλεσε η βίαιη έξωση του Antonio Argobia, 54χρονου ασθενή με χρόνιο νόσημα και αναπηρία, από την οικία του σε γειτονιά της Μαδρίτης.
 

πηγή

Μπορούμε και χωρίς αφεντικά, στηρίξτε την ΒΙΟΜΕ!

Ένα χρόνο λειτουργίας από τους ίδιους τους εργαζόμενους του κλείνει το εργοστάσιο της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής που εγκαταλείφθηκε πριν δύο χρόνια από τον ιδιοκτήτη της εταιρείας με τους εργαζομένους να αγωνίζονται καθημερινά προκειμένου να κάνουν πράξη το σύνθημα «εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά».

Το στοίχημα αυτό το έχουν  κερδίσει σε έναν μεγάλο βαθμό καθώς ήδη οι εργαζόμενοι έχουν προχωρήσει στην παραγωγή οικολογικών καθαριστικών προκειμένου να εξασφαλίσουν την επιβίωσή τους. Οι εργαζόμενοι της ΒΙΟΜΕ προχωρούν όμως από σήμερα σε ένα μεγαλύτερο και πιο δύσκολο βήμα με στόχο να έρθουν πιο κοντά στην κοινωνία καλώντας την να γίνει η ίδια συμμέτοχος στο εγχείρημα. Να έχει δηλαδή άποψη για την λειτουργία του εργοστασίου και οι αποφάσεις για το τι και πως θα παράγεται να παίρνονται από όλους αυτούς στους οποίους απευθύνονται οι εργαζόμενοι για να τους στηρίξουν.

Η «ομάδα του Τσε» - «Hasta la victoria siempre» ή αλλιώς «Πάντα για τη νίκη». Μια ποδοσφαιρική ομάδα διαφορετική από τις άλλες…

Πρόκειται για γνωστές προσωπικότητες από τον αθλητικό και τον καλλιτεχνικό χώρο. Και μια ποδοσφαιρική ομάδα που εκφράζεται από τις ιδέες του Τσε Γκεβάρα.  Σ’ αυτήν βρίσκουμε τον Μίμη Παπαιωάννου, τον  Χουάν Ραμόν Ρότσα, τον Σάββα Κωφίδη, αλλά και τους Βασίλη Λέκκα, Πασχάλη Τσαρούχα, τον Τάσο Κάκκο και τον Τάκη Βαμβακίδη!
Η ιδέα γεννήθηκε πριν από, περίπου, τέσσερα χρόνια. Ο Τάκης Βαμβακίδης, κατά την επίσκεψή του σε ένα νησί, συνομίλησε με κάποιον ο οποίος έριξε την πρόταση. «Φτιάξε μια ομάδα στις αρχές του Τσε Γκεβάρα! Μια ομάδα που θα αναδεικνύει τα προβλήματα και θα στέλνει μηνύματα»!  Αυτό ήταν…
Τον Ιανουάριο του 2008 ο γνωστός ηθοποιός, έχοντας συμπαραστάτη τον Κωφίδη, ξεκινά την προσπάθεια και αρχίζει σιγά σιγά να στελεχώνειτην ομάδα. Απευθύνεται σε προσωπικότητες, οι οποίες έχουν κοινωνικές ευαισθησίες και δράσεις αλληλεγγύης. Η ανταπόκριση είναι εντυπωσιακή.Η «Hasta la victoria siempre» με σήμα  τον Τσε Γκεβάρα είναι γεγονόςκαι αρχίζει έργο…
Ταξίδι στην Κούβα για δυο φιλικούς αγώνες υπέρ πέντε Κουβανών πολιτών, οι οποίοι είναι φυλακισμένοι στις ΗΠΑ. Ταξίδι στη Ραμάλα της Παλαιστίνης, έπειτα από πρόσκληση της παλαιστινιακής ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας. Φιλικό ματς στους Λειψούς, με στόχο να καταδείξουν ότι δεν υπάρχουν άγονα νησιά, αλλά άγονα… μυαλά! Ακόμη, φιλική συνάντηση με την ομάδα «Ένα καράβι από τη Γάζα». Ένα παιχνίδι το οποίο έστειλε μήνυμα αλληλεγγύης στον λαό της Παλαιστίνης, με Ελληνες, Παλαιστίνους, Αργεντινούς και Αραβες να αγωνίζονται!  Και το «παιχνίδι» συνεχίζεται…

Το ρόστερ

Μια συγκινητική χειρονομία αλληλεγγύης

Ο Μοχαμαντιάν, διδάσκει στο δημοτικό σχολείο Sheikh Shaltoot στη Marivan, μια κουρδική πόλη στα δυτικά του Ιράν . Όταν ο 8χρονος μαθητής του Μαχάν Ραχίμι έχασε τα μαλλιά του, λόγω μίας σπάνιας ασθένειας, δεχόταν τον εκφοβισμό και τα χλευαστικά σχόλια  από τους συμμαθητές του.

Ο δάσκαλος απάντησε με τον καλύτερο τρόπο στο bullying των παιδιών. Όταν μπήκε μία μέρα στην τάξη έκπληκτοι οι μαθητές του διαπίστωσαν ότι είχε ξυρίσει το κεφάλι του.

Τότε οι μαθητές όχι μόνο κατάλαβαν το λάθος τους και σταμάτησαν να ενοχλούν τον μικρό  αλλά ως ένδειξη αλληλεγγύης αποφάσισαν να του συμπαρασταθούν με τον ίδιο τρόπο: ξύρισαν κι εκείνοι τα μαλλιά τους.

Υπάρχουμε-συνυπάρχουμε...

Ok, κάποια από τα μεγαλεπήβολα σχέδια και τις αποφάσεις μας πέφτουν στο κενό; Εμείς δε μασάμε. Απλώς περνάμε στο Plan B. Που σημαίνει αλλαγές μικρές, καθημερινές, «ανθρωπένιες», που κάνουν τη δική μας ζωή αλλά και των γύρω μας αισθητά καλύτερη. Αλλάζουμε προοπτική και επεκτείνουμε τους ορίζοντές μας. Δηλαδή, όπως λέει και ο Μαχάτμα Γκάντι, «ας γίνουμε η αλλαγή που θέλουμε να δούμε στον κόσμο» κι όλα θα πάνε καλά. Να, κάπως έτσι: