Μας έδεσαν με μνημόνιο..

Γουρουνοχαρά 1998

Στιγμιότυπα από τη Γουρουνοχαρά του 1998

Ολόκληρο χρόνο η θάλασσα "ξέβραζε σταυρούς"

Ολόκληρο χρόνο η θάλασσα ξέβραζε σταυρούς, κανείς δεν βούτηξε να πιάσει έναν. Από τη ζέστη των πληκτρολογίων υποδεχόμασταν στρατιές από σταυρούς, ώσπου χειμώνιασε κι οι σταυροί κρύωναν έτσι ξεχασμένοι στις ακτές.

Όμως έφτασε η μέρα να ρίξουμε εμείς σταυρό στη θάλασσα. Ξύλινο ασφαλείας, να επιπλέει επί των υδάτων, κι ένας τυχερός βουτηχτής να τον σηκώσει να τον βγάλει στη στεριά με δόξα και τιμή κι απολυτίκια.

Για τους άλλους, τους πολλούς ανώνυμους σταυρούς, που έντεχνα αποσιωπούμε την ύπαρξη τους, δε θα βουτήξουμε ποτέ πραγματικά, έτσι ποτισμένοι που είμαστε από την ηδονή της επιβράβευσης της δικής μας ανέχειας.

Γιατί εκείνοι δεν αντιπροσωπεύουν κάποια πίστη, δεν θα γίνουν ποτέ τους αφορμή για γιορτή, ούτε καν μια μέρα αργίας θα διεκδικήσουν από μας.

''Πρότεινε ένα βιβλίο'' (12)

Περιγραφή:
Στο Τζιχάνγκιρ, στο κέντρο της Κωνσταντινούπολης, σε ένα διαμέρισμα με θέα το Κανάλι και τα καράβια που πάνε κι έρχονται συνεχώς, ζει η Κωσταντία, Ρωμιά από αυτές που ξέμειναν εκεί μετά τα γεγονότα.

Ένα πρωί παίρνει γράμμα από την Ελλάδα, όπου διαμένει η κόρη της, παντρεμένη με Έλληνα που γνώρισε κατά τη διάρκεια των σπουδών της στην Αθήνα.

Τα ωραιότερα συνθήματα είναι στους τοίχους (206)

πηγή

Tο έθιμο της Γουρουνοχαράς στο Στανό (26/12/2015)

Καλή, συνειδητή χρονιά

Αν θέλουμε ειλικρινά να αλλάξουμε τον κόσμο μας και να αποδομήσουμε το υπάρχον σύστημα, ώστε να ζήσουμε καλύτερα, πιο όμορφα, πιο πολιτισμένα, πιο υγειινά, ας αναλογιστούμε σήμερα τελευταία μέρα της χρονιάς, τη βάση όλων των δεινών μας, που είναι η “κατανάλωση”.
Ας αναλογιστούμε πόσα απορρίμματα “παράξαμε” και πόση μόλυνση της γης ευνοήσαμε εμείς προσωπικά κατά το έτος που φεύγει αγοράζοντας στην καθημερινότητά μας λογής κουτάκια, μπουκαλάκια, σακουλάκια, ποτηράκια για να “καταναλώσουμε” το περιεχόμενό τους.
Ας αναλογιστούμε σε τι ποσοστό μετατρέψαμε τον εαυτό μας σε  ψυχικό και υλικό απόρριμμα “καταναλώνοντας” όλα αυτά τα παρασκευασμένα, επεξεργασμένα και συσκευασμένα τρόφιμα αντί να φάμε ή να πιούμε ανεπεξέργαστες ή ελαφρώς επεξεργασμένες φυσικές τροφές.
Ας αναλογιστούμε πόση ενέργεια δαπανήσαμε για την κάθε μικρή ή μεγάλη μας καθημερινή κίνηση ή μετακίνηση και πώς μπορούμε στο εξής να εξοικονομήσουμε φυσικούς πόρους μειώνοντας την καθημερινή μας κατανάλωση ενέργειας και ζώντας πιο συνειδητά την κάθε μας στιγμή, έχοντας δηλαδή τον νου μας πια στο οικοσύστημα και στην καλλιέργεια της προσωπικής μας φυσικής υπόστασης.

Μου λές...

Σκέψεις Σοφών

Μother

Άνθρωποι

Δυο σκηνές σάς παραθέτω εδώ, μέσα από τις οποίες κατά την άποψή μου ορίζεται ο πολιτισμός, η πορεία προς μια συνειδητή ζωή, ο άνθρωπος που τιμά το μεγαλείο της ύπαρξής του. Η μια σκηνή έλαβε χώρα στο κλείσιμο και η άλλη στο άνοιγμα του έτους. Τέτοιες σκηνές όμως αφού λαμβάνουν χώρα σε ένα τόσο μικρό και απομονωμένο τόπο, όπως αυτόν που ζω, δε μπορεί παρά να συμβαίνουν καθημερινά, κατά πολύ περισσότερες και σε πολλούς άλλους τόπους διότι τέτοιοι άνθρωποι υπάρχουν ευτυχώς παντού:

Είμαστε με τον Κοσμά, έναν ταπεινό και γλυκό άνθρωπο, λίγα χρόνια μεγαλύτερο από μένα, που τον γνωρίζω από παιδί και που άρχισε πρόσφατα να ασχολείται με τη γη. Είμαστε σκυμμένοι σ’ ένα ελιοχώραφο και βγάζουμε άγρια σκόρδα για να τα βάλει στον κήπο του. Ποιος να μου το λέγε, μου λέει. Όταν ήμουνα έφηβος, όποτε καθόμασταν να φάμε, μας έλεγε ο πατέρας μου η ντομάτα είναι δικιά μας, το κολοκύθι είναι δικό μας, τούτο είναι δικό μας, τ’ άλλο είναι δικό μας και έλεγα από μέσα μου δε μας χέζεις ρε πατέρα, μας πρήζεις τα ούμπαλα κάθε μέρα με το αυτό είναι δικό μας και με το άλλο είναι δικό μας. Και έφτασα κι εγώ προχτές, μου λέει με ένα γλυκό και αυτοκριτικό χαμόγελο, να λέω στην κόρη μου ενώ τρώγαμε, το λαδάκι είναι δικό μας, το μαρούλι είναι δικό μας…

Μπαίνω σήμερα μετά από πάρα πολύ καιρό στο μπακάλικο του χωριού, μίνι μάρκετ πια για την ακρίβεια και βλέπω τη Δήμητρα να κάθεται στο ταμείο και τον Στεφανή να στέκει όρθιος κάτω από την τηλεόραση και να παρακολουθεί. Η οθόνη έδειχνε την πρωτοχρονιάτικη συναυλία της συμφωνικής ορχήστρας της Βιέννης στο κανάλι της ερτ.

ΘΥΕΛΛΑ ΣΤΑΝΟΥ - ΑΣΤΗΡ ΑΓ.ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Σήμερα τα Φώτα κι οι φωτισμοί

Τα κάλαντα των Φώτων από τους μαθητές της Γ΄ τάξης

Καλή Φώτιση σε όλους!!!!

Αγιασμός εκποιημένων υδάτων

 Βλέπω φωτογραφίες από τον αγιασμό των υδάτων. Στη Δεξαμενή μαζεμένη όλη η πολιτική και πολιτειακή ηγεσία της “χώρας”. Όλοι όσοι δηλαδή μεθοδεύουν την εκποίηση του νερού στην γαλλική πολυεθνική Σουέζ. Στον Πειραιά όλοι όσοι πωλούν το λιμάνι στην Κινεζική Κόσκο. Σε όλες τις πόλεις και τα χωριά μαζεμένοι πολιτικάντηδες τοπικής και εθνικής εμβέλειας, που εκποιούν τους υδροφόρους ορίζοντες στην Σουέζ ή στην Νεστλέ, πολυεθνικές οι οποίες έχουν εξαγοράσει τα νερά σε όλες σχεδόν τις “τριτοκοσμικές χώρες”.
Κι από πίσω από τους εκποιητές του νερού και της ζωής μας, μαζεμένο το πλήθος, στην πλειονότητά του άβουλο, αδρανές, ιδιοτελές και ανέκαθεν αδιάφορο για την πολιτική της καθημερινής στάσης ζωής.
Μόνον αν υπάρξει ενδεχόμενο να απαγορεύσουν από το επόμενο έτος τον αγιασμό των υδάτων οι νέοι ιδιοκτήτες τουςκαι εκδιώξουν τους παπάδες οι σεκιουριτάδες τους, μόνον τότε ίσως καταλάβουν οι πλειονότητα των νεοελλήνων το έγκλημα που συντελούν με θύματα τα παιδιά τους .

Τα χέρια που βοηθούν..

Σκέψεις Σοφών

Οι απώλειες του Δημοσίου από το ξεπούλημα των συχνοτήτων στην Digea!

Στις αρχές του 2016 κλείνουν δύο χρόνια από την ολοκλήρωση του σκανδάλου της παραχώρησης όλων των ψηφιακών συχνοτήτων, της σημαντικής αυτής περιουσίας του Ελληνικού Δημοσίου, στην κοινή εταιρεία των καναλαρχών, την Digea.
Ως μονοπώλιο, η Digea καθορίζει πλέον το ενοίκιο που πληρώνουν τα πανελλαδικά τηλεοπτικά κανάλια, όπως και τα περιφερειακά.
Για πρώτη φορά το 2015 οι έξι σταθμοί εθνικής εμβέλειας (Mega, ANT1, Alpha, ΣΚΑΪ, Μακεδονία TV και Star) δεν έχουν την υποχρέωση να πληρώσουν απευθείας στο Ελληνικό Δημόσιο αλλά μια δική τους εταιρεία, την Digea, η οποία εισπράττει «ενοίκιο» από τα... δύο εθνικής εμβέλειας κανάλια E-TV και ΑΡΤ TV, από την ΕΡΤ και από τους περιφερειακούς σταθμούς της χώρας.
Το σύνολο των συχνοτήτων παραχωρήθηκε από την ΕΕΤΤ τον Φεβρουάριο του 2014, με την υπογραφή της σύμβασης ανάμεσα στη ρυθμιστική αρχή και στην Digea. Το συνολικό ποσό που έπρεπε να πληρώσει η Digea για τη
15χρονη χρήση των ψηφιακών συχνοτήτων ανέρχεται σε  18,6 εκατ. ευρώ.
Στη σύμβαση υπήρχε η δυνατότητα της πληρωμής σε τρεις ετήσιες δόσεις, με τόκο 0,25%, αφού προηγουμένως θα πληρωνόταν το 50% του ποσού. Κι αυτό αφορά τις συχνότητες για τους σταθμούς πανελλαδικής εμβέλειας.

Lily & the Snowman

Η εμπειρία..

Σκέψεις σοφών