Trivial Pursuit

Η σύλληψη της ιδέας του παιχνιδιού Trivial Pursuit έγινε στις 15 Δεκέμβρη 1979, όταν ο φωτογράφος Chris Haney συναντήθηκε με τον αθλητικογράφο Scott Abbott για να παίξουν μια ολοκαίνουργη παρτίδα Scrabble. Το γεγονός ότι συνέχιζαν να χάνουν τα γράμματα του Scrabble σήμαινε ότι αυτό ήταν το όγδοο Scrabble που αγόραζαν.

Διαισθανόμενοι μια επιχειρηματική ευκαιρία, (αν ο κάθε σπιτονοικοκύρης είχε οκτώ παρτίδες Scrabble), αποφασίσανε να εφεύρουν ένα νέο παιχνίδι. Και οι δύο φυσικά ήταν εξ επαγγέλματος άνθρωποι των ειδή­σεων, οπότε το αντικείμενο ήταν τα τρέχοντα γεγονότα. Όλες οι ερωτή­σεις είχαν να κάνουν με τα 5 Π - ποιος, ποιο, πάτε, που και ποιος ο λόγος. Στην αρχή το ονομάσανε "Trivia Pursuit" μέχρι που η γυναίκα του Chrisτο είπε "Trivial Pursuit" που τους άρεσε περισσότερο.

Με έναν κατά κάποιο τρόπο απλοϊκό επιχειρηματικό ζήλο, ξεκινήσανε μια εταιρεία. Πείσανε τον αδερφό του Chris, John Haney και τον φίλο του Ed Werner να μπούνε στην εταιρεία και δανειστήκανε χρήματα απ' οποιονδήποτε γνώριζαν. Ένας από τους πρώτους 34 επενδυτές, ήταν ένα παι­δί υπεύθυνο για τις φωτοτυπίες στην εφημερίδα τους, το οποίο έπρεπε να δανειστεί χρήματα από τη μητέρα του. Συγκεντρώσανε 40.000 δολά­ρια, νοικιάσανε ένα γραφείο και πληρώσανε μερικούς απ' αυτούς που βοηθήσανε, με μερίδια.

Η κατασκευή των πρώτων 1100 σετ κόστισαν 75 δολάρια το καθένα. Το κάθε παιχνίδι το πούλησαν στους εμπόρους για 15 δολάρια. Αυτοί ήταν άνθρω­ποι των ειδήσεων κι όχι επιχειρηματίες οπότε η κακή κατανόηση του κέρδους, τους οδήγησε σε μια απότο­μη κατανόηση των χρεών.

Εκδηλώσεις Παγκόσμιας Ημέρας Περιβάλλοντος (5/6)

Στα πλαίσια της Παγκόσμιας Ημέρας Περιβάλλοντος, ο σύλλογος “Φίλοι του Περιβάλλοντος” Ιερισσού διοργανώνει τις εξής δράσεις την Πέμπτη 5 Ιουνίου (Παγκόσμιας Ημέρας Περιβάλλοντος):

Σε συνεργασία με τα Δημοτικά Σχολεία της Ιερισσού, το Λιμεναρχείο και τη Λέσχη Καταδρομών, καθαρισμός του λιμάνιου από τις 8 το πρωί. Όσοι μπορείτε να βοηθήσετε είστε ευπρόσδεκτοι.

Το απόγευμα 7 η ώρα, ξεκινάει η ποδηλατοδρομία,

Σκακιστικό τουρνουά

Πραγματοποιήθηκε με επιτυχία ο 1ο Σκακιστικό Τουρνουά του σχολείου μας μεταξύ των μαθητών των δυο μεγαλύτερων τάξεων. Ο τελικός έγινε μεταξύ των μαθητών Αθανασίου Στόικου (Ε΄ τάξη) και του Δημητρίου Τουπλικιώτη (ΣΤ΄ τάξη), στο υπαίθριο σκάκι του σχολείου. Νικητής αναδείχτηκε ο Δημήτριος Τουπλικιώτης, στον οποίον δόθηκε ως έπαθλο ένα ξύλινο σκάκι. Συγχαρητήρια στο νικητή, αλλά και σε όλα τα παιδιά που συμμετείχαν. Θα προσπαθήσουμε από την επόμενη σχολική χρονιά να συμμετάσχουν μαθητές από περισσότερες τάξεις.

Από Τελευταίο Θρανίο

>3

Πρώτη μούρη πάντα /

Πρώτο τραπέζι πίστα

“Ποιά κρίση χρυσό μου;”

“Πεινάει; Ποιός;”

(φωτο: anemosantistasis)

Στην Ελλάδα των  2.000.000 ανέργων* (*και βάλε…), της φτώχειας των φόρων και της εξαθλίωσης … και σύντομα των  αστέγων, για κάποιους η κρίση δεν υπήρξε και δεν υπάρχει ! Γιατί λεφτά υπάρχουν και ξοδεύονται έτσι …δεν είναι δύσκολα λεφτά …και προφανώς μαύρα και άραχνα… Και δεν το λέμε εμείς, Το περιγράφει η Σίβυλλα του Βήματος :

Στην Κηφισιά, μέσα στο καινούργιο, ιαπωνικής κουζίνας Rakkan, το πιο hot spot της πόλης που δημιούργησαν δύο νεαρά παιδιά γίνεται οδυρμός. Τηλεοπτικοί αστέρες, εφοπλιστές, celebrities, ηθοποιοί, μοντέλα που συνήθως συνοδεύουν γνωστούς επιχειρηματίες. Όλοι έχουν λάβει θέσεις στα τραπέζια και το bar του resto. Τρώνε, πίνουν παγωμένα κρασιά και ψαγμένα κοκτέιλς. Τα black cod, τα sashimi, τα nigiri, οι σαλάτες με πλάτη αστακού πηγαινοέρχονται πάνω στους δίσκους. Ο κόσμος γελάει, κάνει gossip, χειρονομεί, τα ωραία κορίτσια κυκλοφορούν με super mini φορέματα, μακριά ξανθά μπουκλαρισμένα μαλλιά και δωδεκάποντα Roger Vivier.

Ο πρώην Υπουργός Θοδωρής Ρουσόπουλος και η σύζυγός του Μάρα Ζαχαρέα, η οποία ως γνωστό επέστρεψε και πάλι στην τηλεόραση μέσω του κεντρικού δελτίου ειδήσεων του Star, βρίσκονται εκεί. Με μεγάλη παρέα. Σε ένα τραπέζι κοντά στην τουαλέτα. Οι κύριοι και κυρίες οι οποίοι επισκέπτονται το bathroom για ένα γρήγορο φρεσκάρισμα του ρίχνουν «εξεταστικές» ματιές. Η αλήθεια είναι ότι είχαν καιρό να τους δουν σε τέτοιου είδους spots.

Μερικοί ιδιοκτήτες μπαρ παραμένουν κουτοπόνηροι

Το κοκτέιλ «Γελάει ο κόσμος» και μια ανύπαρκτη απόδειξη

To λεμόνι ήταν προσφορά του μαγαζιού. Όχι, να τα λέμε αυτά!   

Χθες, φεύγοντας από ένα μπαρ του κέντρου, η σερβιτόρα μας ενημέρωσε ότι το τζιν που είχαμε πιει, δεν κόστιζε όσο αναγραφόταν στην απόδειξη(6,50 ευρώ) αλλά ένα ευρώ παραπάνω. Ο λόγος ήταν ότι «Το τζιν με τόνικ θεωρείται κοκτέιλ!». Μετά από λίγα λεπτά είχα βρει και όνομα για το κοκτέιλ: «Γελάει ο κόσμος». Διότι πως αλλιώς να χαρακτηρίσεις την κουτοπονηριά του ιδιοκτήτη που χρεώνει λίγο τόνικ με ένα ευρώ και το ονομάζει «κοκτέιλ» όταν έρχεται η ώρα του λογαριασμού;   

  Δεν είναι η χειρότερη κουτοπονηριά που έχω συναντήσει  σε μαγαζί του «πολύπαθου κέντρου της Αθήνας». Αρκετές φορές παίρνοντας την «τσιγγούνικη ποσότητα Drambuie που μου αναλογεί» και μάλιστα νερωμένη, ανακάλυπτα με έκπληξη ότι στον κατάλογο το Drambuie σε μπαρ της Κολοκοτρώνη, θεωρείται «σπέσιαλ» και η τιμή του είναι 9 ολόκληρα ευρώ! Δεν μπορώ να βρω άλλη δικαιολογία για το συγκεκριμένο αγαπημένο μου ποτό παρά μόνο μια: Οι ιδιοκτήτες του συγκεκριμένου μπαρ θεωρούν ότι πρέπει να το χρυσοπληρώσουμε, γιατί με κάθε γουλιά μεταμορφωνόμαστε σε κινηματογραφικούς ήρωες όπως στα διαφημιστικά!