Από τoν Αλέξανδρο Αμπάτζη - crookedminds
Οι Κακό Συναπάντημα επιστρέφουν δισκογραφικά και μας παρουσιάζουν ίσως το πιο ώριμο και μεστό album της μέχρι τώρα δισκογραφίας τους. Το “Children” είναι self financed και έρχεται 2 χρόνια μετά το “Pressureality” δίνοντας ένα ακόμα εξαιρετικό αποτέλεσμα.
Το “Children” παντρεύει στα εσωτερικά του reggae και dub άλλοτε με αγγλικό άλλοτε με ελληνικό αλλά πάντοτε με τον γνωστό χιουμοριστικό – ειρωνικό στίχο που δεν μασάει και τα λέει χύμα. Άλλωστε αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό αυτή της μπάντας, ο άμεσος in-your-face τρόπος να σου πουν αυτό που θέλουν. Οι ηχογραφήσεις έγιναν στις Σέρρες και η παραγωγή του album ακούγεται πιο προσεγμένη από τις προηγούμενες κυκλοφορίες. Μάλιστα είναι τόσο καλά εμπλουτισμένη με samples και τόσο καθαρή που ξεχνάς ότι ακούς μπάντα. Αν εξαιρέσει κάποιος το λίγο αδιάφορο εισαγωγικό “Δίχως Βιτρίνα” όλα τα υπόλοιπα κομμάτια πιάνουν υψηλή απόδοση και όσο προχωράμε ο δίσκος ανεβάζει ρυθμούς.
Περνάμε στο “Ζόμπι” που σφύζει από καυστικότητα και μετέπειτα στο ομώνυμο κομμάτι “Children” το οποίο είναι και ένα από τα hit του δίσκου, με ένα σκαλωματικό refrain που σου καρφώνεται στο μυαλό. Στο “Radio Rally Rasta” μπορούμε να αντιληφθούμε εύκολα τη δουλειά που έγινε στο background με πολλά όμορφα ηλεκτρονικά στοιχεία και samples και από τη μέση και μετά το κομμάτι dubίζει ευχάριστα.
Οι Κακό Συναπάντημα επιστρέφουν δισκογραφικά και μας παρουσιάζουν ίσως το πιο ώριμο και μεστό album της μέχρι τώρα δισκογραφίας τους. Το “Children” είναι self financed και έρχεται 2 χρόνια μετά το “Pressureality” δίνοντας ένα ακόμα εξαιρετικό αποτέλεσμα.
Το “Children” παντρεύει στα εσωτερικά του reggae και dub άλλοτε με αγγλικό άλλοτε με ελληνικό αλλά πάντοτε με τον γνωστό χιουμοριστικό – ειρωνικό στίχο που δεν μασάει και τα λέει χύμα. Άλλωστε αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό αυτή της μπάντας, ο άμεσος in-your-face τρόπος να σου πουν αυτό που θέλουν. Οι ηχογραφήσεις έγιναν στις Σέρρες και η παραγωγή του album ακούγεται πιο προσεγμένη από τις προηγούμενες κυκλοφορίες. Μάλιστα είναι τόσο καλά εμπλουτισμένη με samples και τόσο καθαρή που ξεχνάς ότι ακούς μπάντα. Αν εξαιρέσει κάποιος το λίγο αδιάφορο εισαγωγικό “Δίχως Βιτρίνα” όλα τα υπόλοιπα κομμάτια πιάνουν υψηλή απόδοση και όσο προχωράμε ο δίσκος ανεβάζει ρυθμούς.
Περνάμε στο “Ζόμπι” που σφύζει από καυστικότητα και μετέπειτα στο ομώνυμο κομμάτι “Children” το οποίο είναι και ένα από τα hit του δίσκου, με ένα σκαλωματικό refrain που σου καρφώνεται στο μυαλό. Στο “Radio Rally Rasta” μπορούμε να αντιληφθούμε εύκολα τη δουλειά που έγινε στο background με πολλά όμορφα ηλεκτρονικά στοιχεία και samples και από τη μέση και μετά το κομμάτι dubίζει ευχάριστα.












