Μύθος της Αφρικής: Κάθε δέντρο κρύβει ένα πνεύμα

Οι Αφρικανοί γνωρίζουν ότι εξαρτώνται από τα δέντρα για την φωτιά τους που δίχως αυτή οι γυναίκες τους δεν θα μπορούσαν να μαγειρεύουν το καθημερινό τους φαγητό.

Σε μερικές περιοχές οι κατσίκες σκαρφάλωναν στα δέντρα για να φάνε τα πράσινα φύλλα τους. Η λεοπάρδαλη χρησιμοποιεί τα δέντρα με πυκνό φύλλωμα και παραμονεύει ανάμεσα τους για να επιτεθεί στους μοναχικούς ταξιδιώτες την νύχτα όπως και οχιές κάνουν το ίδιο στην Ουγκάντα. Σε ορισμένα δέντρα οι μέλισσες φτιάχνουν τις φωλιές τους και αποθηκεύουν το μέλι.

Μέρα Περιβάλλοντος και “Ανοητίστας”

Γιάννης Μακριδάκης

Αύριο 5 Ιουνίου παγκόσμια μέρα περιβάλλοντος οι Δήμοι, τα σχολεία και διάφορες ομάδες πολιτών στυλ ανοητίστας διοργανώνουν όπως παραδοσιακά κάθε χρόνο καθαρισμό παραλιών και βγαίνουν προς περισυλλογή σκουπιδιών.
Στο 2015 έχουμε φτάσει και ακόμη κανείς δεν μιλάει για το πώς δεν θα παράγουμε απορρίμματα, κανένας δήμος δεν τόλμησε να επενδύσει στην αλλαγή της καταναλωτικής συνείδησης των δημοτών του και όχι στην απλή διαχείριση της καθημερινότητας και των απορριμμάτων τους.
Εδώ στο νησί οι αρμόδιοι επί της καθαριότητας δημοτικοί άρχοντες μιλάνε ακόμα για τη σημασία της ανακύκλωσης σαν να βρίσκονται στο 1990!
Ξαναγράφω τον ορισμό της για να μην έχουμε αυταπάτες: Ανακύκλωση είναι η διαδικασία κατασπατάλησης φυσικών πόρων για τη μετατροπή άχρηστων αντικειμένων σε άλλα άχρηστα αντικείμενα μέσω της οποίας κάποιοι επιτήδειοι και διαπλεκόμενοι εργολάβοι και πολιτικοί πλουτίζουν οικονομικά από τα σκουπίδια των καταναλωτών.

Κάποιος που είναι ειλικρινής και ευθύς..

πηγή

Ξεκαθαρίζει το τοπίο

Επιτέλους λοιπόν μάθαμε κι εμείς κάτι από αυτά που συζητά η κυβέρνησή μας τόσον καιρό με τους “εταίρους” μας, ψάχνοντας και αισιοδοξώντας κιόλας για έναν “αμοιβαίο και έντιμο συμβιβασμό”!

Επιτέλους μάθαμε τουλάχιστον τις προτάσεις των “εταίρων” διότι τις δικές μας ακόμη μας τις κρατούν κρυφές.

Ύστερα λοιπόν και από τις τελευταίες εξελίξεις αναρωτιέται κανείς:

Αυτά διαπραγματεύεται κρυφά από τους πολίτες η κυβέρνηση τόσον καιρό; Με βάση αυτές τις απαιτήσεις των δανειστών αναζητούμε “έντιμο συμβιβασμό”; Είναι προφανές ότι ακόμη και στο μισό να “τις ρίξουμε”, είναι δυσβάσταχτες και “γενοκτονικές” για την ελληνική κοινωνία.

Πότε ακριβώς η κυβέρνηση θα μιλήσει στους πολίτες ξεκάθαρα και θα τους ενημερώσει για το ποιες ακριβώς είναι οι επιλογές μας και ποιες αναμένονται οι συνέπειες της κάθε επιλογής;

Τι άλλο πρέπει να δούμε και να ακούσουμε για να κατανοήσουμε ότι όσο είμαστε δεμένοι στο γερμανικό ευρώ, δεν έχουμε καμία προοπτική ζωής, ότι θα εξαθλιωθούμε και θα εκποιήσουμε την δημόσια και την ιδιωτική μας περιουσία χρόνο με τον χρόνο όλοι πλην ελαχίστων που βρίσκονται στην κορυφή της οικονομικής πυραμίδας;

Οι One Drop Forward στον Εξώστη: Νέο άλμπουμ και live στο Block33

Oι One Drop Forward είναι η σημαντικότερη και πιο αγαπημένη reggae μπάντα της χώρας και κάθε τους τραγούδι φέρνει το καλοκαίρι όλο και πιο κοντά. Επιστρέφει με καινούριο album σε ένα μεγάλο πάρτι, με ένα live set διάρκειας πάνω από 3 ώρες ειδικά για αυτή τη σημαντική βραδιά στο Block 33 την Παρασκευή 5 Ιουνίου.

Πείτε μας με λίγα λόγια την ιστορία σας. Πως και πότε δημιουργήσατε τους One Drop Forward;

H ιστορία μας πηγαίνει πίσω στη δεκαετία του 90 όταν μία παρεα φίλων που πρόσφατα έχουν ανακαλύψει τη reggae μουσική αποφασίζουν να δημιουργήσουν τους Rock Dready Beat με σκοπό να εξερευνήσουν τον τζαμαικάνικο reggae ήχο.

ONE DROP FORWARD 'New Album Release' Live + Professor Skank & Lew Jah

line up:

21:30-22:15 LEW JAH dj set                            

22:30-24:00 ONE DROP FORWARD live 1set

00:15-02:00 ONE DROP FORWARD live 2set

02:00-........ PROFESSOR SKANK live dub     

Fantasy (2015)

Η μάχη δυο πολεμιστών… το παιχνίδι δυο παιδιών… και η λεπτή γραμμή ανάμεσα στη φαντασία και τη πραγματικότητα.

Σ’ ένα καλάθι

Κύριε πρόεδρε

Ζητώ την προσοχή σας, για λίγο από τον χρόνο σας, στις παρακάτω γραμμές της επιστολής μου. Πρόκειται για την απόφασή μου να παραιτηθώ. Ξαφνιάζεστε, το ξέρω, μα ώρες σκέψης, στιγμές ατέλειωτες, μερόνυκτα βασανιστικά, ζωή ολόκληρη σχεδόν, με συμβούλεψαν γι αυτήν εδώ τη μέρα.


Κύριε πρόεδρε, σας εκτιμώ βαθιά, ίσως πιο πολύ απ’ όσο νομίζετε. Η αλήθεια είναι ότι μου προσφέρατε μια θέση. Μια θέση σ’ ανθρώπους γύρω μου , σε γνωστούς και αγνώστους.Μια θέση στην κοινωνία με αντάλλαγμα ώρες εργασίας. Από τη μέρα που με βάλατε να κάτσω στην καρέκλα του γραφείου μου απέκτησα ένα σωρό μπράβο. Τα συγχαρητήρια σωρηδόν, τα χέρια ολονών να σφίγγουν τα δικά μου και τα χαμόγελα δίναν και παίρναν. Αν και μερικοί χαμογελώντας δείχνουν τα δόντια τους αλλά δεν πειράζει. Έχουν κι αυτοί τη θέση τους. Μπήκα λοιπόν στο χάρτη. Μία κουκίδα σ’ ένα τοπίο μουντό και γκρίζο. Με βουνά υποχρεώσεις και θάλασσες από ανάγκες. Έρημοι συνειδήσεων, στεριές αγωνίας. Κι ένα μικρό κήπο ελπίδας. Μια ποθητή όαση με συνωστισμό όμως μεγάλο.

Μη μιλάς, άκου!

Διακόπτουμε, διαφωνούμε, αγανακτούμε, χειρονομούμε, δεν ακούμε. Και όλα αυτά ανάμεσα στις ανθρώπινες κατά τ’ άλλα σχέσεις μας. Μια κουβέντα αρκεί για να ταράξει τον ρου μιας ομαλής συζήτησης και να κάνει τις λέξεις «γυαλιά καρφιά».

Είμαστε άνθρωποι και σαν τέτοιοι νιώθουμε την αέναη υποχρέωση να υπερασπιστούμε το τομάρι μας πάση θυσία. Κάθε φορά που βιώνουμε την αίσθηση μιας επικείμενης υποβίβασης ερχόμενοι αντιμέτωποι με λόγια που δεν κατανοούμε, με λόγια που ίσως δεν δυνόμαστε να αντιμετωπίσουμε, μεταλλασσόμαστε ακαριαία σε τέρατα δίχως κρίση, ξεστομίζοντας μια αράδα φανφάρες άνευ ουσίας και περιεχομένου.

Νοιώθουμε την απειλή της σιωπής να πλησιάζει, βιώνοντας παράλληλα εκείνη τη μεγάλη ηττοπάθεια όταν πράγματι δεν έχουμε κάτι να πούμε, πράγμα που μας αφοπλίζει και την ίδια στιγμή ενεργοποιεί όλες τις άμυνες για να εκτελέσουμε μια λεκτική αντεπίθεση.

Απλά γίνεσαι υποκριτής..

Ανάπτυξη αντίστροφη

Γιάννης Μακριδάκης

Οι πολιτισμένοι δυτικοί καταναλωτές πληρώνουν καθημερινά την ύβρη τους. αυτοκτονώντας και δολοφονώντας τα παιδιά και τα εγγόνια τους με την ανάπτυξη που επινόησαν, υπηρέτησαν και τους προσφέρουν.
Αφού έχουμε εκβιάσει τους νόμους και τους ρυθμούς της φύσης και έχουμε αντιστρέψει όλες τις έννοιες και τους ορισμούς φτιάχνοντας το δικό μας ανόητο σύστημα και εγκλωβίζοντας τις ζωές μας στο ψέμα και τη βλακεία του, καταφέραμε να φτάσουμε στο τέρμα της αντίστροφης πορείας μας, να πεθαίνουν δηλαδή οι νεώτερες γενιές πριν από τις παλαιότερες. Κι ακόμη που ‘στε…
Σε μερικά χρόνια η ανθρωπότητα θα αναπολεί την εποχή που έφταναν τα 60…

Όσο πιο ψηλούς ρυθμούς “ανάπτυξης” πετυχαίνεις τόσο πιο γρήγορα φτάνεις στο τέλος, το χουμε λησμονήσει αυτό εμείς τα ευφυέστερα πλάσματα του οικοσυστήματος…

Ψυχαναγκαστικοί όλου του κόσμου, ενωθείτε

Ποιος δεν αντέχει τις μισάνοιχτες ντουλάπες; Τι είναι οι νευρωσούλες που ονομάζονται ιδεοψυχαναγκαστικές διαταραχές;   Από τη Χαρά Ντάτση 

ΠΡΙΝ ΛΙΓΕΣ ΜΕΡΕΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ ένας φίλος βγαίνοντας από το μπάνιο μου κι ενώ του έδινα τον καφέ του μου είπε «Α, παρεμπιπτόντως, ξέρεις ότι βάζεις το χαρτί υγείας ανάποδα στη θήκη του, ε;». Ευτυχώς που του είχα δώσει το φλιτζάνι γιατί θα μου έπεφτε από τα χέρια. Πρόκειται για ένα θέμα που δεν φανταζόμουν καν ότι υπάρχει. Παρ’ όλα αυτά και μετά από μια σύντομη έρευνα στο google, διαπίστωσα ότι όχι μόνο υπάρχει αλλά έχει πολλούς και συγκεκριμένους κανόνες!

Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΦΙΛΟ με προβλημάτισε έντονα όλο το επόμενο διάστημα. Γιατί υπάρχουν άνθρωποι που προσέχουν τέτοιες λεπτομέρειες; Συνειρμικά, έφτασα να θυμηθώ κι άλλες αντίστοιχες συμπεριφορές σε ανθρώπους του περιβάλλοντός μου. Υπάρχει φίλη μου που το πρώτο πράγμα που κάνει όταν σηκωθεί από το κρεβάτι της είναι να το στρώσει. Αν για κάποιο λόγο φύγει από το σπίτι χωρίς να το κάνει, δεν μπορεί να ησυχάσει όλη την ημέρα.

ΘΥΜΗΘΗΚΑ ΕΝΑΝ ΠΑΛΙΟ ΓΝΩΣΤΟ που τα χέρια του ήταν μονίμως ερεθισμένα γιατί τα έπλενε συνεχώς ή τα καθάριζε με αντιμικροβιακά μαντηλάκια και έναν άλλον που γύριζε για να δει αν κλείδωσε το αυτοκίνητό του κάθε φορά. Επίσης, θυμάμαι την κολλητή μου που πριν βγούμε από το σπίτι της μου έλεγε: «Κοίτα με, κλείνω τον θερμοσίφωνα, οκ;» και όλη την υπόλοιπη μέρα με ρωτούσε: «Τον έκλεισα τον θερμοσίφωνα;».

Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι

Η αλληγορία του Μπέρτολτ Μπρεχτ, επίκαιρη σαν να γράφτηκε σήμερα 

«“Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι”, ρώτησε τον κύριο Κ., η κόρη της σπιτονοικοκυράς του, “θα φερόντουσαν τότε καλύτερα στα μικρά ψαράκια;”. 

“Βέβαια”, απάντησε αυτός, “αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι, θα έκτιζαν στη θάλασσα γερά κουτιά για τα μικρά ψαράκια. Εκεί μέσα θα έβαζαν όλων των ειδών τις τροφές, φυτά και μικρά ζωάκια. Θα πρόσεχαν ώστε τα κουτιά να έχουν πάντα φρέσκο νερό, και θα έπαιρναν κάθε απαραίτητο μέτρο υγιεινής. Όταν, για παράδειγμα, κανένα ψαράκι θα πληγωνόταν στα πτερύγιά του, θα του τα έδεναν αμέσως, ώστε να μην πεθάνει μέσα στους καρχαρίες προτού να έρθει η ώρα του. 

Για να μην είναι τα ψαράκια ποτέ λυπημένα, θα γίνονταν μεγάλα πάρτι στο νερό. Γιατί τα ευτυχισμένα ψαράκια είναι πιο νόστιμα από τα λυπημένα.

Winston Reedy & Donkey Jaw Bone-Lion of Judah

Χαρτονόμισμα στον κήπο

Σήμερα καθώς έκανα μικρές δουλειές στο χωράφι, βρήκα ανάμεσα στα ανθισμένα μαϊντανά ένα διπλωμένο στα τρία δεκάευρο.

Στην αρχή δεν κατάλαβα τι ήταν αυτό το παράταιρο με την τριγύρω φύση, εμφανώς τεχνητό χρώμα και υλικό. Το έπιασα όμως και κατάλαβα παρότι ήταν κοκαλιασμένο όπως είναι τα τελείως ξεραμένα φύλλα και διάτρητο προφανώς από έντομα που το βρήκαν νόστιμο, ποιος ξέρει.

Το ξεδίπλωσα με προσοχή διότι γρήγορα διαπίστωσα ότι με κάθε μου κίνηση που ξεπερνούσε κάποιο πολύ χαμηλό όριο σκληρότητας απέναντί του, αυτό σκιζόταν και τα απειράριθμα εντομοφαγώματα ενώνονταν σε μια ευρεία και ακανόνιστη μεγαλοπρεπή οπή στην επιφάνειά του. Μια οπή, η οποία δεν θα μπορούσε να επουλωθεί με κανέναν τρόπο για να το καταστήσει χρήσιμο ή ανταλλάξιμο σε κάποια τράπεζα του συστήματος διότι δεν ήταν ένα απλό σκίσιμο για να κολληθεί, αλλά η ένωση πολλών μικρών σκοροφαγωμάτων που απουσίαζαν και είχαν σίγουρα ήδη χωνευτεί και επιστρέψει ολόγυρα ως κόπρανα ζωιφίων.

«και σεις ζωγραφίζετε νεκρές φύσεις»

Ένα πρωί τα ποιήματα θα βγάλουνε μικρά δοντάκια μυτερά να δαγκώσουνε στο σβέρκο τους ποιητές που δεν είδανε ποτέ ένα ζευγάρι σαγιονάρες στην άκρη της διαδήλωσης. Θα βγάλουμε κι εμείς άσπρα πανιά σε παράθυρα και μπαλκόνια να γράφουνε τη λέξη HELP με μεγάλα στρογγυλά γράμματα ή θα κρεμάσουμε σημαίες απ’ τα ρούχα μας στις κεραίες της τηλεόρασης να βραχυκυκλώσουν οι οθόνες, να απαγγέλλουν μόνο τους Ελεύθερους Πολιορκημένους.

Μια μέρα ανέβηκα στην ταράτσα και φώναζα Κατερίνα, Κατερίνα, μέχρι που δεν είχα άλλο αέρα στα πνευμόνια μου, εγώ έφηβος απροσάρμοστος κι εσύ ανεμώνα με πέταλα εύθραυστα που σκόρπισαν στο πρώτο ελαφρύ αεράκι. Σε έψαξα παντού, στις υπαίθριες αγορές, στα χαμηλοτάβανα μπαρ γύρω απ’ τη Βικτώρια, στα ΚΤΕΛ του Κηφισού, σε στάσεις λεωφορείων, σε αντιπολεμικές διαδηλώσεις, σε δημόσιες τουαλέτες, κι ο ζεστός αέρας του καλοκαιριού ερχόταν από μακριά ουρλιάζοντας “εδώ η ζωή μας ταύρος με καρφωμένα χιλιάδες φασιστικά μαχαιράκια, ξερνάει μαύρα τα αίματα μας και σεις ζωγραφίζετε νεκρές φύσεις”.

Οι φίλοι μας ορίζουν τις απόψεις μας

Όλοι μας έχουμε τη τάση να επιλέγουμε για παρέες και φίλους άτομα που έχουν απόψεις που ταιριάζουν με τις δικές μας. Είναι απολύτως λογικό να συμβαίνει αυτό. Αν δεν ταίριαζαν οι ιδέες τους και τα πιστεύω τους με τα δικά μας θα δυσκολευόμασταν να βρούμε κοινά σημεία και έτσι δεν θα μπορούσαμε να έρθουμε κοντά.

Αυτό δεν σημαίνει πως δεν έχουμε διαφορές με τους φίλους και τις παρέες μας, αλλά πως δεν θα ήταν φίλοι μας αν δεν είχαμε περισσότερα κοινά από ότι διαφορές.

Είναι όμως απαραίτητο, αν θέλουμε να έχουμε μια σφαιρική εικόνα των ανθρώπων και των απόψεων που υπάρχουν γύρω μας, να ερχόμαστε σε επαφή και με άτομα που έχουν διαφορετικές απόψεις από εμάς.

Ξέρω πως είναι δύσκολο και πολλές φορές εκνευριστικό να ακούμε άλλους να αμφισβητούν τις πολύτιμες απόψεις και θέσεις μας, αλλά είναι απαραίτητο αν θέλουμε να θεωρούμαστε σκεπτικιστές και ανοικτόμυαλοι.

Οι λόγοι για τους οποίους πρέπει να κάνουμε το παραπάνω είναι δύο.