Λυπάμαι, γιατί καθυστερημένα διάβασα τα σχόλια και τις απόψεις που τις τελευταίες ημέρες δημοσιεύτηκαν στο διαδίκτυο και που αφορούν τα μεταλλεία χρυσού στην Χαλκιδική.
Λυπάμαι ακόμη, γιατί διάβασα απόψεις-κριτικές και σχόλια, επίσης, εκτός των άλλων, και από πανεπιστημιακούς δασκάλους, πάνω στο συγκεκριμένο θέμα, που δεν συνάδουν, ούτε με την θέση και το αξίωμα, (δεν λέω λειτούργημα), που ασκούν, αλλά ούτε και με την φυσική τους παρουσία σαν απλοί πολίτες, σε μια χώρα που δοκιμάζεται σε πολλούς τομείς στις μέρες μας.
Σαν συνέπεια, δεν μπορώ να σιωπήσω, πράγμα που για χρόνια έκανα, μια και οι μάσκες έχουν πέσει, και η προπαγάνδα και τα κάθε λογής συμφέροντα, έχουν ξεπεράσει κάθε όριο ανοχής.
Πρώτα απ όλα σέβομαι και αναγνωρίζω το δικαίωμα στην δουλειά, για κάθε άνθρωπο. Το θεωρώ σχεδόν ισότιμο με το δικαίωμα στην ελευθερία, στην υγεία, και στην ελεύθερη έκφραση της γνώμης. Ακόμα θυμάμαι την ταινία “ ο κλέφτης των ποδηλάτων”.
Κατά συνέπεια αναγνωρίζω τις αγωνίες και τις ανάγκες των ανθρώπων, που εργάζονταν και εργάζονται στα ορυχεία της Χαλκιδικής. Δυστυχώς, η πείνα ήταν και παραμένει κακός σύμβουλος.
΄Ετσι, δεν μπορώ να προσάψω καμία μομφή στον εργάτη των ορυχείων. Δουλειά θέλει και σαν συνέπεια πρόθυμα εκχωρεί υγεία, περιβάλλον,(η μαγική λέξη), μέλλον (είναι μακριά και αόριστο), σχέσεις με φίλους συγγενείς, συγχωριανούς.
Δεν μπορώ όμως να συγχωρήσω τους κήνσωρες της λογικής, της επιστήμης, της οικονομίας, και πάνω απ όλα της ηθικής, οι οποίοι στο όνομα γενικών και πολλές φορές αόριστων εννοιών, κινούμενοι από εγωισμό (επιεικής όρος), ή από ποιος ξέρει τι είδους συμφέροντα, παρασύρουν, γαλουχούν και οδηγούν πλήθος ανθρώπων, σε καταστροφικές καταστάσεις για πληθυσμιακά σύνολα και για τον ευρύτερο γεωγραφικό χώρο.
Γιατί κύριοι, πώς να το κάνουμε, δεν μας πείθετε ότι ενδιαφέρεστε για τον εργάτη, ή τον οικογενειάρχη που θα ζει σε μολυσμένη ατμόσφαιρα, δεν θα μπορεί να χαρεί την θάλασσα, να πιεί νερό άφοβα, να φάει τα προϊόντα της γης του και στο τέλος να παραδώσει στα παιδιά και τα εγγόνια του μια αειφόρα ανάπτυξη και μια γη καλύτερη
από αυτήν που παρέλαβε.
Δεν μας πείθει, ναι, και κανέναν λογικό άνθρωπο δεν μπορεί να πείσει, το επιχείρημα ότι όλα θα παραμείνουν, ως έχουν σε μια “φούχτα γης” με ανοιχτές εξορύξεις βαριάς μεταλλευτικής βιομηχανίας, με χιλιάδες, ίσως και εκατομμύρια τόνους τοξικών αποβλήτων, σε περιοχή με ιστορικό σεισμών( ρήγμα της Ιερισσούς), με χιλιάδες τόνους αέριων τοξικών ρύπων τους οποίους ένας θεός ξέρει που θα μεταφέρει ο αέρας. Εδώ η όξινη βροχή από την Αγγλία κατέστρεφε τα δάση της Νορβηγίας , η άμμος της Σαχάρας έρχεται στην Ελλάδα, και εσείς πιστεύετε ότι τα χημικά των χιλιάδων εκρηκτικών σε συνδυασμό με το άφθονο θείο που υπάρχει στην περιοχή, θα τα ελέγχεται, χωρίς τον παραμικρό κίνδυνο; Ούτε μάγοι να ήσασταν.
Διάβασα στην κριτική – λίβελο, ενός πανεπιστημιακού, και μάλιστα ειδικού στη αγροτική οικονομία, για την ομιλία συναδέλφου του, ότι θα αυξηθεί η κατανάλωση αγροτικών προϊόντων επειδή θα υπάρχει χρήμα στην περιοχή. Εδώ είναι που λένε: ; ΄Ελεος. ΄Ελεος. Απευθύνεστε δημόσια στο διαδίκτυο, και μπορεί τα γραπτά σας να διαβαστούν και από …. πολλούς, επαίοντες και μη, νοήμονες και αφελείς. ΄Εχετε διαβάσει τις θέσεις του συμβουλίου περιβάλλοντος του Α.Π.Θ. πάνω στο συγκεκριμένο θέμα; Μήπως αυτές του Τεχνικού Επιμελητηρίου;
Μήπως την τελευταία εργασία δέκα συναδέλφων σας της Γεωπονικής με μία τεράστια βιβλιογραφία, για τις επιπτώσεις στην Μελισσοκομία(ρωτήστε τον κ. Θρασυβούλου), όπου θα εξαφανιστούν οι μέλισσες στην δεύτερη σε παραγωγή μελιού περιοχή; Στην κτηνοτροφία όπου θα εξαφανιστεί το ζωϊκό κεφάλαιο; Στην γεωργία όπου είναι κάτι παραπάνω από πιθανό, θα κινδυνέψει η ελιά της Χαλκιδικής; Στα νερά που θα εξαφανιστούν; Και τελικά πως θα πείσετε τους τουριστικούς πράκτορες του εξωτερικού, ότι η ευρύτερη περιοχή είναι πάρκο αναψυχής; Με αυτόν τον τρόπο θα εξαφανιστούν λοιπόν χιλιάδες θέσεις εργασίας.
Τα παραπάνω παρακαλώ, να μην θεωρηθούν σαν “γνωστές καραμέλες”. Ούτε γνωστές είναι και περισσότερο ούτε γλυκές. Είναι η αλήθεια και μάλιστα πολύ πικρή.
΄Ολοι λοιπόν αυτοί οι επιστήμονες που έχουν αυτές τις απόψεις, είναι κατευθυνόμενοι, έχουν συμφέροντα, ή είναι οικολογούντες και οικοτρομοκράτες;
Ας τα αφήσουμε όλα αυτά. Ας προσπαθήσουμε όλοι μαζί να δημιουργήσουμε μία αειφόρο ανάπτυξη, με περισσότερα χρήματα, για περισσότερους ανθρώπους, και το περιβάλλον ανέπαφο. Δεν υπάρχουν στον κόσμο
τέτοιου είδους ή παραπλήσιες βαριές βιομηχανίες χωρίς καταστροφή φύσης και ανθρώπου.
΄Ας κάνουμε σύνθημά μας το Εμείς και όχι το Εγώ.( Κι αυτό δεν το περιμένουμε από τους επενδυτές και τα τσιράκια τους). Τίποτα στην ουσία δεν μας χωρίζει, ενώ αντιθέτως πολλά μας ενώνουν. Δεν είναι όλοι καχύποπτοι. Ανημέρωτοι είναι, και γι αυτό φροντίζουν πολύ καλά, προς το παρόν , τα ξένα συμφέροντα, των οποίων οι φυσικοί φορείς κάνουν διακοπές στο Ακαπούλκο και στα εξωτικά νησιά.
Και στο τέλος θα ξεπουλήσουν τους συνεργάτες τους, όπως αναφέρεται στην ιστορία, πλήθος περιπτώσεων.
Γαλανός
http://respentza.blogspot.gr/2012/10/blog-post_9677.html
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου