34ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Βιβλίου Θεσσαλονίκης

Στον ιστορικό χώρο όπου διοργανώνονταν επί τρεις δεκαετίες, στην παραλία του Λευκού Πύργου - Άγαλμα Μ. Αλεξάνδρου, θα πραγματοποιηθεί το 34ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Βιβλίου Θεσσαλονίκης.

Το Φεστιβάλ ανοίγει τις πύλες του, την Παρασκευή 5 Ιουνίου 2015, ανανεωμένο με νέα περίπτερα και με μεγάλη συμμετοχή εκδοτικών οίκων και φορέων του πολιτισμού, και των γραμμάτων.

Το Φεστιβάλ Βιβλίου είναι η κορυφαία εκδήλωση του ΚΕ΄ Πνευματικού Μαΐου «Η Πολιτιστική Άνοιξη της Θεσσαλονίκης», (πολιτισμός, γράμματα, τέχνες), ο οποίος υποστηρίζει έμπρακτα όλους τους πνευματικούς δημιουργούς της Βόρειας Ελλάδας, αναδεικνύοντας το έργο τους. Στο πλαίσιο του Πνευματικού Μαΐου θα πραγματοποιηθούν πλήθος εκδηλώσεων λόγου, μουσικής, χορού, θεάτρου ενώ στα περίπτερα των εκδοτικών οίκων θα πραγματοποιούνται καθημερινά παρουσιάσεις βιβλίων με τη συμμετοχή συγγραφέων. Ο ΚΕ' Πνευματικός Μάιος είναι αφιερωμένος στη μνήμη του Νίκου Παπαδόπουλου, συγγραφέα και επί σειρά ετών συνεργάτη του Συνδέσμου Εκδοτών Βόρειας Ελλάδας και του Κέντρου Πολιτισμού και Βιβλίου Νοτιοανατολικής Ευρώπης που έφυγε πριν λίγο καιρό για το μεγάλο ταξίδι.

Τι απαντήσεις δίνουν σχετικά με τις επιθυμίες και τα όνειρά τους;

αποστολή : ARCH

Χώρισαν δύο ανθρώπους με ένα τοίχο και τους έκαναν τις ίδιες ερωτήσεις. Η διαφορά στις απαντήσεις τους, θα σας κάνει να δείτε τη ζωή αλλιώς…

Τι απαντήσεις δίνουν σχετικά με τις επιθυμίες και τα όνειρά τους;

Ένα συγκλονιστικό βίντεο βγήκε στη
δημοσιότητα και πραγματικά θα αλλάξει τον τρόπο που βλέπετε τη ζωή!

Ο σκηνοθέτης καταγράφει τις απαντήσεις ανθρώπων, σχετικά με τα όνειρά τους. Δύο άνθρωποι σε κάθε πλάνο, απαντούν τι ονειρεύονται να κάνουν ή να έχουν, χωρίς να βλέπει ο ένας τον άλλον.

Οι υγιείς άνθρωποι μιλούν για συναρπαστικές διακοπές στα ελληνικά νησιά, την σούπερ επιχείρηση, ή μια πολύ καλή θέση εργασίας στη Νέα Υόρκη.

Το κλειδί της ευτυχίας

Ο μύθος λέει οτι πριν ακόμα υπάρξει η ανθρωπότητα, μαζεύτηκαν διάφορα τελώνια για να σκαρώσουν μια φάρσα. Λέει ένα από αυτά: «Πολύ σύντομα θα δημιουργηθούν οι άνθρωποι. Δεν είναι δίκαιο να έχουν τόσες αρετές και τόσες δυνατότητες. Κάτι πρέπει να κάνουμε για να τους είναι πιο δύσκολο να πάνε μπροστά. Να τους γεμίσουμε διαστροφές κι ελαττώματα… Αυτό θα τους καταστρέψει».

 Το μεγαλύτερο στα χρόνια τελώνιο, λέει:
«Προβλέπεται να έχουν ελαττώματα και διπροσωπία αλλά αυτό θα τους κάνει απλώς πιο ολοκληρωμένους. Νομίζω οτι πρέπει να τους στερήσουμε κάτι που, όπως και να ’ναι θα τους κάνει να ζουν κάθε μέρα κι από μια καινούργια πρόκληση».
«Τι πλάκα θα ’χει!!!» είπαν όλα μαζί.

Αλλά ένα νεαρό και πονηρό τελώνιο, από μια γωνιά, σχολιάζει:

«Πρέπει να τους πάρουμε κάτι σημαντικό… αλλά τί;»

Μετά από πολλή σκέψη, το μεγαλύτερο αναφωνεί:

«Το βρήκα! Θα τους πάρουμε το κλειδί της ευτυχίας».

Η σκοπιά του Γκαλεάνο

Ο Ουρουγουανός συγγραφέας Εδουάρδο Γκαλεάνο

 Στις 13 Απριλίου πέθανε ο Ουρουγουανός συγγραφέας Εδουάρδο Γκαλεάνο (1940-2015). Σίγησε έτσι μια από τις πιο μαχητικές φωνές της Λατινικής Αμερικής. Η ακόλουθη συνέντευξη του Γκαλεάνο δημοσιεύτηκε τον Αύγουστο του 2005 στο ιταλικό περιοδικό Una città.

• Συχνά στα γραφτά σας τονίζετε τη σημασία της «σκοπιάς» από την οποία βλέπουμε τα πράγματα…

Ναι, η σκοπιά που υιοθετούμε είναι πάντα θεμελιώδης. Σε κάποιο σημείο του χρόνου ο κόσμος ήταν γκρίζος. Χάρη στους Ινδιάνους Ishir, οι οποίοι έκλεψαν το χρώμα από τους θεούς, τώρα ο κόσμος λάμπει και τα χρώματα του κόσμου χρωματίζουν ζωηρά τα μάτια που τα βλέπουν. Πριν από κάμποσο καιρό, ο Τίσιο Εσκομπάρ, ένας Παραγουανός φίλος μου, συνόδευε ένα ευρωπαϊκό τηλεοπτικό συνεργείο που ήθελε να κινηματογραφήσει σκηνές της καθημερινής ζωής αυτών των ιθαγενών. Ενα κορίτσι της φυλής ακολουθούσε τον σκηνοθέτη του συνεργείου σαν σιωπηλή σκιά κολλημένη στο σώμα του και τον κοιτούσε στο πρόσωπο από πολύ κοντά, σαν να ήθελε να μπει στα παράξενα γαλανά του μάτια. Ο σκηνοθέτης επωφελήθηκε από τη μεσολάβηση του Εσκομπάρ, που γνώριζε το κορίτσι και καταλάβαινε τη γλώσσα του, κι αυτή του είπε: «Θέλω να μάθω με ποιο χρώμα βλέπει αυτός τα πράγματα». Στον σκηνοθέτη, που της χαμογέλασε λέγοντας: «Με το ίδιο χρώμα που τα βλέπεις κι εσύ», απάντησε: «Και πού ξέρεις εσύ με ποιο χρώμα βλέπω εγώ τα πράγματα;».

Κουφάρια ζωής και μνήμης στον δρόμο του λιγνίτη...

Βγαίνοντας από την πόλη της Κοζάνης, καμιά 30αριά χιλιόμετρα μακριά, υπάρχει μόνο μια δεξιά στροφή που χωρίζει την οικεία γήινη ατμόσφαιρα από το σεληνιακό τοπίο. Εδώ είναι το Νότιο Πεδίο με βαθιές τρύπες στη γη και μια αέναη κίνηση φορτηγών. Ακολουθώντας τους δαιδαλώδεις ταινιόδρομους προβάλλει η ταμπέλα για τη Χαραυγή. Κάποτε ήταν ένα κεφαλοχώρι με ξακουστό παζάρι και ζωηρή πλατεία. Τώρα μοιάζει περισσότερο με νεκροταφείο κτιρίων και αναμνήσεων. Ούτως ή άλλως σ’ αυτή την εγκαταλελειμμένη γωνιά τίποτα δεν παραπέμπει σε ζωή παρά μόνο τα τσοπανόσκυλα, που γαβγίζουν αλαφιασμένα όταν ένα εξωτερικό σήμα διαταράξει την απόκοσμη μοναξιά τους.

Ανάμεσα τους ο Ζαγκντίπ. Είναι μετανάστης από την Ινδία και μένει 15 χρόνια εδώ. Ολομόναχος. Ζει σ’ ένα σπίτι χωρίς ηλεκτρικό και με φέρνει σε πραγματική αμηχανία με το γλυκόπικρο αγγλοσαξονικού τύπου χιούμορ του: «Να είσαι τόσο κοντά στη ΔΕΗ και να μην έχεις ρεύμα»!
Κι όμως συμβαίνει. Γιατί μπορεί ο λιγνίτης να υπάρχει σε αφθονία στη χώρα μας αλλά είσαι πραγματικά άτυχος αν βρίσκεται πολύ κοντά σου. Η Ελλάδα είναι η δεύτερη μεγαλύτερη χώρα -μετά τη Γερμανία- στην Ευρωπαϊκή Ένωση στην παραγωγή του λιγνίτη. Το «φθηνό καύσιμο», όπως αποκαλείται, αποτελεί την πιο εύκολη λύση για την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών. Το κόστος του για τους περισσότερους πολίτες μετριέται στα ραβασάκια που αφήνει η ΔΕΗ στα θυρωρεία των πολυκατοικιών ανά δίμηνο. Για τους κατοίκους όμως της Δυτικής Μακεδονίας -εκεί που βρίσκεται η «πρίζα» της Ελλάδας- το κόστος είναι πολύ μεγαλύτερο και διαρκές. Σ' αυτές τις περιοχές δεν μετριέται σε ευρώ αλλά σε ποσοστά νοσηρότητας και θνησιμότητας, σε κατεστραμμένα εδάφη και ρημαγμένες κοινότητες.

Μύθος της Αφρικής: Κάθε δέντρο κρύβει ένα πνεύμα

Οι Αφρικανοί γνωρίζουν ότι εξαρτώνται από τα δέντρα για την φωτιά τους που δίχως αυτή οι γυναίκες τους δεν θα μπορούσαν να μαγειρεύουν το καθημερινό τους φαγητό.

Σε μερικές περιοχές οι κατσίκες σκαρφάλωναν στα δέντρα για να φάνε τα πράσινα φύλλα τους. Η λεοπάρδαλη χρησιμοποιεί τα δέντρα με πυκνό φύλλωμα και παραμονεύει ανάμεσα τους για να επιτεθεί στους μοναχικούς ταξιδιώτες την νύχτα όπως και οχιές κάνουν το ίδιο στην Ουγκάντα. Σε ορισμένα δέντρα οι μέλισσες φτιάχνουν τις φωλιές τους και αποθηκεύουν το μέλι.

Μέρα Περιβάλλοντος και “Ανοητίστας”

Γιάννης Μακριδάκης

Αύριο 5 Ιουνίου παγκόσμια μέρα περιβάλλοντος οι Δήμοι, τα σχολεία και διάφορες ομάδες πολιτών στυλ ανοητίστας διοργανώνουν όπως παραδοσιακά κάθε χρόνο καθαρισμό παραλιών και βγαίνουν προς περισυλλογή σκουπιδιών.
Στο 2015 έχουμε φτάσει και ακόμη κανείς δεν μιλάει για το πώς δεν θα παράγουμε απορρίμματα, κανένας δήμος δεν τόλμησε να επενδύσει στην αλλαγή της καταναλωτικής συνείδησης των δημοτών του και όχι στην απλή διαχείριση της καθημερινότητας και των απορριμμάτων τους.
Εδώ στο νησί οι αρμόδιοι επί της καθαριότητας δημοτικοί άρχοντες μιλάνε ακόμα για τη σημασία της ανακύκλωσης σαν να βρίσκονται στο 1990!
Ξαναγράφω τον ορισμό της για να μην έχουμε αυταπάτες: Ανακύκλωση είναι η διαδικασία κατασπατάλησης φυσικών πόρων για τη μετατροπή άχρηστων αντικειμένων σε άλλα άχρηστα αντικείμενα μέσω της οποίας κάποιοι επιτήδειοι και διαπλεκόμενοι εργολάβοι και πολιτικοί πλουτίζουν οικονομικά από τα σκουπίδια των καταναλωτών.

Κάποιος που είναι ειλικρινής και ευθύς..

πηγή

Ξεκαθαρίζει το τοπίο

Επιτέλους λοιπόν μάθαμε κι εμείς κάτι από αυτά που συζητά η κυβέρνησή μας τόσον καιρό με τους “εταίρους” μας, ψάχνοντας και αισιοδοξώντας κιόλας για έναν “αμοιβαίο και έντιμο συμβιβασμό”!

Επιτέλους μάθαμε τουλάχιστον τις προτάσεις των “εταίρων” διότι τις δικές μας ακόμη μας τις κρατούν κρυφές.

Ύστερα λοιπόν και από τις τελευταίες εξελίξεις αναρωτιέται κανείς:

Αυτά διαπραγματεύεται κρυφά από τους πολίτες η κυβέρνηση τόσον καιρό; Με βάση αυτές τις απαιτήσεις των δανειστών αναζητούμε “έντιμο συμβιβασμό”; Είναι προφανές ότι ακόμη και στο μισό να “τις ρίξουμε”, είναι δυσβάσταχτες και “γενοκτονικές” για την ελληνική κοινωνία.

Πότε ακριβώς η κυβέρνηση θα μιλήσει στους πολίτες ξεκάθαρα και θα τους ενημερώσει για το ποιες ακριβώς είναι οι επιλογές μας και ποιες αναμένονται οι συνέπειες της κάθε επιλογής;

Τι άλλο πρέπει να δούμε και να ακούσουμε για να κατανοήσουμε ότι όσο είμαστε δεμένοι στο γερμανικό ευρώ, δεν έχουμε καμία προοπτική ζωής, ότι θα εξαθλιωθούμε και θα εκποιήσουμε την δημόσια και την ιδιωτική μας περιουσία χρόνο με τον χρόνο όλοι πλην ελαχίστων που βρίσκονται στην κορυφή της οικονομικής πυραμίδας;

Οι One Drop Forward στον Εξώστη: Νέο άλμπουμ και live στο Block33

Oι One Drop Forward είναι η σημαντικότερη και πιο αγαπημένη reggae μπάντα της χώρας και κάθε τους τραγούδι φέρνει το καλοκαίρι όλο και πιο κοντά. Επιστρέφει με καινούριο album σε ένα μεγάλο πάρτι, με ένα live set διάρκειας πάνω από 3 ώρες ειδικά για αυτή τη σημαντική βραδιά στο Block 33 την Παρασκευή 5 Ιουνίου.

Πείτε μας με λίγα λόγια την ιστορία σας. Πως και πότε δημιουργήσατε τους One Drop Forward;

H ιστορία μας πηγαίνει πίσω στη δεκαετία του 90 όταν μία παρεα φίλων που πρόσφατα έχουν ανακαλύψει τη reggae μουσική αποφασίζουν να δημιουργήσουν τους Rock Dready Beat με σκοπό να εξερευνήσουν τον τζαμαικάνικο reggae ήχο.

ONE DROP FORWARD 'New Album Release' Live + Professor Skank & Lew Jah

line up:

21:30-22:15 LEW JAH dj set                            

22:30-24:00 ONE DROP FORWARD live 1set

00:15-02:00 ONE DROP FORWARD live 2set

02:00-........ PROFESSOR SKANK live dub     

Fantasy (2015)

Η μάχη δυο πολεμιστών… το παιχνίδι δυο παιδιών… και η λεπτή γραμμή ανάμεσα στη φαντασία και τη πραγματικότητα.

Σ’ ένα καλάθι

Κύριε πρόεδρε

Ζητώ την προσοχή σας, για λίγο από τον χρόνο σας, στις παρακάτω γραμμές της επιστολής μου. Πρόκειται για την απόφασή μου να παραιτηθώ. Ξαφνιάζεστε, το ξέρω, μα ώρες σκέψης, στιγμές ατέλειωτες, μερόνυκτα βασανιστικά, ζωή ολόκληρη σχεδόν, με συμβούλεψαν γι αυτήν εδώ τη μέρα.


Κύριε πρόεδρε, σας εκτιμώ βαθιά, ίσως πιο πολύ απ’ όσο νομίζετε. Η αλήθεια είναι ότι μου προσφέρατε μια θέση. Μια θέση σ’ ανθρώπους γύρω μου , σε γνωστούς και αγνώστους.Μια θέση στην κοινωνία με αντάλλαγμα ώρες εργασίας. Από τη μέρα που με βάλατε να κάτσω στην καρέκλα του γραφείου μου απέκτησα ένα σωρό μπράβο. Τα συγχαρητήρια σωρηδόν, τα χέρια ολονών να σφίγγουν τα δικά μου και τα χαμόγελα δίναν και παίρναν. Αν και μερικοί χαμογελώντας δείχνουν τα δόντια τους αλλά δεν πειράζει. Έχουν κι αυτοί τη θέση τους. Μπήκα λοιπόν στο χάρτη. Μία κουκίδα σ’ ένα τοπίο μουντό και γκρίζο. Με βουνά υποχρεώσεις και θάλασσες από ανάγκες. Έρημοι συνειδήσεων, στεριές αγωνίας. Κι ένα μικρό κήπο ελπίδας. Μια ποθητή όαση με συνωστισμό όμως μεγάλο.

Μη μιλάς, άκου!

Διακόπτουμε, διαφωνούμε, αγανακτούμε, χειρονομούμε, δεν ακούμε. Και όλα αυτά ανάμεσα στις ανθρώπινες κατά τ’ άλλα σχέσεις μας. Μια κουβέντα αρκεί για να ταράξει τον ρου μιας ομαλής συζήτησης και να κάνει τις λέξεις «γυαλιά καρφιά».

Είμαστε άνθρωποι και σαν τέτοιοι νιώθουμε την αέναη υποχρέωση να υπερασπιστούμε το τομάρι μας πάση θυσία. Κάθε φορά που βιώνουμε την αίσθηση μιας επικείμενης υποβίβασης ερχόμενοι αντιμέτωποι με λόγια που δεν κατανοούμε, με λόγια που ίσως δεν δυνόμαστε να αντιμετωπίσουμε, μεταλλασσόμαστε ακαριαία σε τέρατα δίχως κρίση, ξεστομίζοντας μια αράδα φανφάρες άνευ ουσίας και περιεχομένου.

Νοιώθουμε την απειλή της σιωπής να πλησιάζει, βιώνοντας παράλληλα εκείνη τη μεγάλη ηττοπάθεια όταν πράγματι δεν έχουμε κάτι να πούμε, πράγμα που μας αφοπλίζει και την ίδια στιγμή ενεργοποιεί όλες τις άμυνες για να εκτελέσουμε μια λεκτική αντεπίθεση.

Απλά γίνεσαι υποκριτής..

Ανάπτυξη αντίστροφη

Γιάννης Μακριδάκης

Οι πολιτισμένοι δυτικοί καταναλωτές πληρώνουν καθημερινά την ύβρη τους. αυτοκτονώντας και δολοφονώντας τα παιδιά και τα εγγόνια τους με την ανάπτυξη που επινόησαν, υπηρέτησαν και τους προσφέρουν.
Αφού έχουμε εκβιάσει τους νόμους και τους ρυθμούς της φύσης και έχουμε αντιστρέψει όλες τις έννοιες και τους ορισμούς φτιάχνοντας το δικό μας ανόητο σύστημα και εγκλωβίζοντας τις ζωές μας στο ψέμα και τη βλακεία του, καταφέραμε να φτάσουμε στο τέρμα της αντίστροφης πορείας μας, να πεθαίνουν δηλαδή οι νεώτερες γενιές πριν από τις παλαιότερες. Κι ακόμη που ‘στε…
Σε μερικά χρόνια η ανθρωπότητα θα αναπολεί την εποχή που έφταναν τα 60…

Όσο πιο ψηλούς ρυθμούς “ανάπτυξης” πετυχαίνεις τόσο πιο γρήγορα φτάνεις στο τέλος, το χουμε λησμονήσει αυτό εμείς τα ευφυέστερα πλάσματα του οικοσυστήματος…

Ψυχαναγκαστικοί όλου του κόσμου, ενωθείτε

Ποιος δεν αντέχει τις μισάνοιχτες ντουλάπες; Τι είναι οι νευρωσούλες που ονομάζονται ιδεοψυχαναγκαστικές διαταραχές;   Από τη Χαρά Ντάτση 

ΠΡΙΝ ΛΙΓΕΣ ΜΕΡΕΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ ένας φίλος βγαίνοντας από το μπάνιο μου κι ενώ του έδινα τον καφέ του μου είπε «Α, παρεμπιπτόντως, ξέρεις ότι βάζεις το χαρτί υγείας ανάποδα στη θήκη του, ε;». Ευτυχώς που του είχα δώσει το φλιτζάνι γιατί θα μου έπεφτε από τα χέρια. Πρόκειται για ένα θέμα που δεν φανταζόμουν καν ότι υπάρχει. Παρ’ όλα αυτά και μετά από μια σύντομη έρευνα στο google, διαπίστωσα ότι όχι μόνο υπάρχει αλλά έχει πολλούς και συγκεκριμένους κανόνες!

Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΦΙΛΟ με προβλημάτισε έντονα όλο το επόμενο διάστημα. Γιατί υπάρχουν άνθρωποι που προσέχουν τέτοιες λεπτομέρειες; Συνειρμικά, έφτασα να θυμηθώ κι άλλες αντίστοιχες συμπεριφορές σε ανθρώπους του περιβάλλοντός μου. Υπάρχει φίλη μου που το πρώτο πράγμα που κάνει όταν σηκωθεί από το κρεβάτι της είναι να το στρώσει. Αν για κάποιο λόγο φύγει από το σπίτι χωρίς να το κάνει, δεν μπορεί να ησυχάσει όλη την ημέρα.

ΘΥΜΗΘΗΚΑ ΕΝΑΝ ΠΑΛΙΟ ΓΝΩΣΤΟ που τα χέρια του ήταν μονίμως ερεθισμένα γιατί τα έπλενε συνεχώς ή τα καθάριζε με αντιμικροβιακά μαντηλάκια και έναν άλλον που γύριζε για να δει αν κλείδωσε το αυτοκίνητό του κάθε φορά. Επίσης, θυμάμαι την κολλητή μου που πριν βγούμε από το σπίτι της μου έλεγε: «Κοίτα με, κλείνω τον θερμοσίφωνα, οκ;» και όλη την υπόλοιπη μέρα με ρωτούσε: «Τον έκλεισα τον θερμοσίφωνα;».